Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18777 K.2023/10548

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 05.02.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 27.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz istemi sanığın Hazineye ait Uşak ili ... ilçesi ... köyü 140 ada 2 parsel numaralı taşınmaz üzerine 121,12 m2 kısmına ev yaparak 59,75 m2 kısmına ahır yaparak, 13,22 m2 kısmına kümes yaparak ve 1799,50 m2 kısmına ise avlu ve bahçe yaparak işgali nedeniyle hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediğine, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın ... köyü 140 ada 2 numaralı arsa vasıflı hazine parseline ev ahır kümes ve bahçe yapmak suretiyle işgal ettiği iddiasına ilişkindir

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı ... Köyü Veleddin Mevkiinde bulunan 140 ada 2 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak ev, ahır, kümes, avlu ve bahçe yapmak sureti ile "Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz" suçunu işlediği, sanığın tevilli ikrarı, yapılan keşif neticesinde alınan teknik bilirkişi raporları neticesinde sabit görülerek mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanun'un 1 inci maddesiyle 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesi ve birinci fıkrasında yapılan değişiklik ile hazine, köy tüzel kişiliği yada belediyeye ait tarla/arsa vasıflı taşınmazlara tecavüzün suç olmaktan çıkarıldığı ve suça konu yerin de 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrasında tanımlanan mera, harman yeri, yol ve sulak gibi taşınmazlardan olmadığı anlaşılmakla sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İddianamede suç tarihinin 17.02.2018 tarihi olarak kabul edildiği atılı suça konu ev ve ahırın ise suç tarihinden önceki tarihlerde yapıldığı anlaşılmakla birlikte iddianamedeki suç tarihinden önceki eylemlerin kamu davasına konu edilmediği anlaşılmıştır. Bununla birlikte davaya konu yerin 24.10.2018 tarihinde cins değişikliği suretiyle mera olmaktan çıkıp arsa vasfına dönüştüğü gözetildiğinde dava konusu edilen fiilden önceki tarihte bu taşınmazın mera olmaktan çıkartıldığı nazara alındığında ve suç tarihi itibarıyle eylemin atılı suçu oluşturmadığı gözetildiğinde bölge adliye mahkemesince verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 27.04.2021 tarihli kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,