KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2021/18840 E., 2024/30 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Ocak 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/755 E., 2020/19 K.
- Suç
- Başkasına Ait Banka veya Kredi Kartının İzinsiz Kullanılması Suretiyle Yarar Sağlama,
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
565 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının 16.02.2009 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2010 tarihli kararı ile sanık hakkında Başkasına Ait Banka veya Kredi Kartının İzinsiz Kullanılması Suretiyle Yarar Sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
3. Sanığın temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 11.11.2013 tarihli kararı ile "etkin pişmanlık uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinden" bahisle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında Başkasına Ait Banka veya Kredi Kartının İzinsiz Kullanılması Suretiyle Yarar Sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
5. Sanığın temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.10.2017 tarihli kararı ile "sanık hakkında etkin pişmanlık uygulanması gerektiğinden" bahisle bozulmasına karar verilmiştir. 6. Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında Başkasına Ait Banka veya Kredi Kartının İzinsiz Kullanılması Suretiyle Yarar Sağlama suçundan mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 7. Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında Başkasına Ait Banka veya Kredi Kartının İzinsiz Kullanılması Suretiyle Yarar Sağlama suçundan verilen mahkumiyet kararı açıklanmıştır.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; müştekinin bilgisi dahilinde kredi kartından para çektiğine, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; müştekinin Karaman Mümine Hatun İlköğretim Okulunda öğretmen olarak görev yaptığı, sanık ...'ın ise aynı okulda hizmetli olarak çalıştığı, sanığın müştekiden evin ihtiyaçlarını karşılamak üzere kredi kartını ödünç olarak istediği, müştekinin kendisine ait İş bankasına ait kredi kartını evinin ihtiyaçlarını karşılaması için sanığa verdiği, sanığın 29.05.2008 günü müştekiden aldığı kredi kartından çeşitli zamanlarda harcama yaptığı, toplam harcamanın 4.600,00 TL olduğu, sanığın müştekiye yapmış olduğu harcamanın sadece küçük bir meblağını göstererek müştekiyi yanılttığı iddiasına ilişkindir. 2. İş Bankası kredi kartı hesap özeti, tanık beyanları mevcuttur.
IV. GEREKÇE
1. Oluşa ve dosya kapsamına göre; müştekinin, borçlarının çoğalması sebebiyle evinin ihtiyaçlarını karşılayamadığını söyleyen sanığa yardım amacıyla marketten yiyecek alışverişi yapması için kredi verdiği, sanığın kendisine müşteki tarafından evinin yiyecek ve diğer ihtiyaç maddelerinin satın alınması için verilen kredi kartını müştekinin rızası hilafına kullanarak farklı tarihlerde dört kez nakit para çekmek suretiyle başkasına ait kredi kartını kötüye kullanmak suçunu işlediği, sanığın hüküm verildikten sonra müştekiye ödeme yaparak suçtan doğan zararlarını karşıladığı anlaşılmakla; mahkemenin sübuta ve suç vasfına ilişkin kabulünde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2021/18840, K. 2024/30, 8 Ocak 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama