Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/1885 K.2023/2027

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.12.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında suç uydurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır. 2. Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 07.11.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında suç uydurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 271 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca hükmolunan 25 gün hapis cezasının 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar itiraz olunmadan 08.12.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Bitlis (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi'nin, 2013/177 Esas, 2013/234 Karar sayılı kararı ile ihbarda bulunulması üzerine Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 06.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, 5237 sayılı Kanun'un 271 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; eksik ve yanılgılı olarak usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İncelemeye konu olay; sanığın olay tarihinde Emniyet birimine kendiliğinden gelerek teröristlerin kendi arabasına bindiğini ve jilet doğrultarak zorla istemediği yere kendisini götürdüklerini, arabanın benzininin bittiğini bahane ederek ellerinden kurtulduğunu belirterek ihbarda bulunması, sözkonusu şahıslar hakkında terör suçu kapsamında yağma ve kasten yaralama suçlarından soruşturma başlatılması, sanığın Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü ekiplerince tekrar beyanının alınması sırasında, aslında böyle bir olayın olmadığını, piyasaya yüklü miktarda borcu olduğunu, abisinin bu borca yardım etmesi için böyle bir olay uydurduğunu belirtmesine, ilişkindir.

2. Sanık savunmasında suçu ikrar ederek, tek amacının abisinden para almak olduğunu belirtmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığa hükmün 06.05.2016 tarihinde tefhim edildiği ve sanığın kararı süresi içerisinde temyiz etmediği anlaşılmakta ise de; hükmün tefhim edildiği tarihte cezaevinde başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığa 5271 sayılı Kanun'un 263 üncü maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltılması nedeniyle, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

2. Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Daha önce hapis cezasına mahkum edilmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan 25 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki adli para cezasına veya seçenek tedbirlerden birisine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün açıklanan nedenlerle Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 06.05.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,