Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/2193 K.2023/6822

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır 2. Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 3.332,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'in temyiz isteği; cezayı hak etmediğine ilişkindir. Sanık ...'ın temyiz isteği: somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanıkların mağdura ait iş yerinden altın zinciri satın aldıkları, karşılığında sahte 3 adet 200,00TL ve 11 adet 100,00TL para verdikleri, bu suretle her iki sanığında eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek üzerlerine atılı parada sahtecilik suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Oluş, tüm dosya kapsamı, sanıkların savunması, mağdur beyanı, ... Bankası Raporu ve ele geçirilen sahte paraların sayısı ve bir kısmının seri numaralarının aynı olması birlikte değerlendirildiğinde.

Mahkemenin kabul ve uygulaması yerinde görülmüş sanıkların bir nedene dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmemiş yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; hapis cezası yanında tayin olunan 166 gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince günlüğü 20,00 TL üzerinden para cezasına çevrilirken hesap hatası yapılarak 3.320,00 TL yerine 3.332,00 TL olarak fazla ceza tayini, Müsadere kararı verilirken uygulama maddesinin "5237 sayılı Kanun'un 54. maddesinin" gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesigereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümlerde yer alan 3.332,00 TL yerine 3.320,00 TL yazılması suretiyle ve hükmün 7. paragrafında bulunan "müsaderesine" ibaresinden önce gelmek üzere "5237 sayılı Kanun'un 54. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi hükümlerin Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,