Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/2471 K.2023/6827

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik ve uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır 2. Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 3 yıl hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın üst aramasında 8'i aynı seride 1'isi farklı, toplam 9 adet sahte 100,00 TL ile farklı seri numaralarda 9 adet sahte 100 ABD dolarlarının tespit edildiği bu suretle sahte paraları nakledip üzerinde muhafaza etmek suretiyle parada sahtecilik suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Tüm dava dosyası kapsamına göre; sanık savunması, ... Bankası raporu, ele geçen sahte banknotların sayısı ve bir kısmının seri numarasının aynı olması dikkate alındığında Mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz isteği de yerinde görülmemiş ve sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR