Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/2917 K.2023/2854

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 2015/1996 esas sayılı iddianamesi ile sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli, 2015/128 E. 2015/448 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 267 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, sanık hakkında önceden verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunması ve tekrar suç işlemekten

çekineceği yönünde kanaat oluşmaması nedeni ile hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231, 5237 sayılI Kanun’un 51 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması, hapis cezasının ertelenmesi kurumlarının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1. Sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil olmamasına rağmen hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin 2. Sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesinin 3. Sanık hakkında takdiri indirim ve hapis cezasının ertelenmesi hükümlerinin uygulanmamış olmasının 4. Masumiyet karinesine aykırı olarak sanık hakkında verilen kararın kesinleşmeden çalıştığı kuruma bildirilmesinin Hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, eski eşi olan katılanın olay günü evinin önüne gelerek kendisini tehdit ettiği ve hakaret ettiğinden bahisle şikayetçi olmak suretiyle, katılan hakkında soruşturma açılmasına sebebiyet verdiği iddiasına ilişkindir. 2. Sanığın, katılan hakkında verdiği ifade tutanağı dosyada mevcuttur. 3. Sanığın şikayeti üzerine başlatılan soruşturma neticesinde, katılan ...'ın olay tarihinde 08.00-17.00 saatleri arasında Mersin Devlet Hastanesinde maaş mutemeti olarak çalıştığı hastane ile yapılan yazışmalar neticesinde belirlenmiştir. 4. Sanığın olay tarihinde mesai bitimine kadar Hatay Müze Müdürlüğünde çalıştığı kurum ile yapılan yazışmalar neticesinde belirlenmiştir.

5. Sanığın olay tarihinde 19:30 sıralarında yola çıkarak Hatay'dan Mersin'e geldiği, baz istasyon bilgilerini gösterir HTS kayıtları ile tespit edilmiştir 6. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2014/40181 soruşturma sayılı karar ile katılan hakkında hakaret, tehdit suçundan yapılan soruşturma neticesinde katılanın atılı suçları işlemediği gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir.

7. Sanık savunmasında "Kimseye iftira atmadığını, eşinin olay tarihinde saat 05:40 da gelerek kendisini tehdit ettiğini ancak ifadesine 15:40 olarak geçtiğini" belirterek suçlamayı kabul etmemiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Talebi Yönünden

1. Sübuta ve Ceza Miktarına İlişkin Temyiz İtirazları Yönünden

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

Sanığın, eski eşi olan katılanın evinin önüne gelerek kendisini tehdit edip hakarette bulunduğundan bahisle şikayette bulunduğu, yapılan soruşturma neticesinde katılanın belirtilen saate işte olduğunun, yine sanığında olay günü Mersin'de değil Hatay'da bulunduğunun tespiti üzerine katılan hakkında atılı suçları işlemediği gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği olayda;

Sanık her ne kadar suçlamayı kabul etmemiş ise de; katılan beyanları ve dosyadaki olgular itibari ile, sanığın gerçekleşmediğini bildiği halde katılan hakkında kendisini tehdit ettiği gerekçesi ile şikayetçi olduğu ve bu iddiaların, Anayasanın 74 üncü maddesinde düzenlenen anayasal ihbar ve şikayet hakkı kapsamında kalmadığı,

bu bağlamda somut olayda iftira suçunun yasal unsurlarının oluştuğu, ayrıca sanık hakkında temel cezanın, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince, sanığın üzerine atılı suç için kanunda ön görülen alt ve süt sınırlar arasında, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kastının yoğunluğu, amaç ve saiki göz önüne göz önüne alınarak usule uygun olarak belirlendiği anlaşılmakla; mahkemenin kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sanık Hakkında Takdiri İndirim ve Lehe Hükümlerin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz İtirazları Yönünden

Fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki tutum ve davranışları, suçun işlenmesindeki özellikler itibari ile tekrar suç işlemekten çekineceği yönünde kanaat oluşturmayan ve hakkında önceden verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunan sanık hakkında takdiri indirim, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve hapis cezasının ertelenmesi hükümlerinin uygulanmamasına yönelik mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Sanık Hakkında Verilen Kararın Çalıştığı Kuruma Bildirilmesine İlişkin Temyiz İtirazları Yönünden

Bu olayla ilgili olarak 18.09.2014 tarihinde Mersin de şikayetçi olduğu sabit olan sanığın, aynı gün Hatay Müze Müdürlüğü Personel Devam çizelgesine imza attığının yargılama aşamasında belirlenmesi karşısında, sanık hakkında gerekli disiplin işlemlerinin takdir ve ifası için kurumuna bildirim yapılmasında herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Diğer Temyiz İtirazları Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR