Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/357 K.2023/9617

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan, neticeten hükmolunan 1.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktar itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yaralama suçlarından kurulan hükümlerin, temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yeşilhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 29.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yaralama ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. Yeşilhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli kararı ile sanığın atılı tüm suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suçları işlemediğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, katılan ve sanığın olay tarihinde Talas'ta aynı ikamette kaldıkları, katılanın sabah saatlerinde sanıktan, sanığın kiraladığı aracın anahtarını istediği, sanığın da katılanın bir müddet sonra geleceğini düşünerek anahtarı verdiği ancak katılanın aracı geri getirmediği, sanık ... ve temyiz dışı sanıkların katılanın peşin düştükleri Niğde yolunda kendisini bir kamyonun içinde gördükleri aşağı indirdikleri, fikir ve eylem birlikteliği içerisinde hareket eden sanıkların katılanı zorla kendi araçlarına bindirdikleri, araç içerisinde katılanı kemik kırığı oluşacak şekilde darp ettikleri ayrıca sanık ...'ın katılanın cep telefonunu kırdığı bu suretle sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yaralama ve mala zarar verme suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Katılan hakkında alınan 26.03.2015 tarihli doktor raporunda; sağ kulak arkasında 2 cm kesi, oksipital bölgede 2 cm' lik ödem, göz kapağında ödem, sağ omuzda ekimoz, sağ kaşta kesi, sol el parmağında orta (2) derecede kırık olduğu ve söz konusu yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği belirtilmiştir.

3. Dava dosyası içerisinde mevcut 03.04.2013 tarihli "Tutanak" başlıklı belge içeriğinde; polis merkezine Yemci Ali isimli iş yerinin arka tarafında kavga olayı olduğunun ihbar edilmesi üzerine olay yerine gidildiği, söz konusu yerde katılanın darp edilmiş bir vaziyette yerde oturduğunun görüldüğü belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu birden fazla kişi ile birlikte çocuğa karşı işlemesi nedeniyle sanık hakkında; temel ceza belirlenirken birden fazla ağırlaştırıcı nedenin bir arada bulunması nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamı, katılanın aşamalardaki beyanları, olay ve olgular bölümünün ikinci ve üçüncü bentlerinde belirtilen belgelerin içeriği ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde isabetsizlik görülmediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın suçları işlemediğine yönelik temyiz talepleri reddedilmiştir.

V. KARAR