Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/403 K.2023/9602

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.10.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarakkişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret suçlarından cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Ankara Batı 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl hapis cezası hakaret suçundan ise 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; müşteki şikayetçi olmadığı halde cezalandırıldığına, suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanık ile evli olan ancak ayrı yaşayan müştekinin, olay günü işe gitmek için servis beklediği sırada sanığın araçla müştekiyi kaçırmak için yanına yaklaşıp arabadan inerek müştekiyi kucaklayıp sürükleyerek arabaya bindirmek istediği, bu sırada müştekinin direnmesi ve tanık E.Ö.'nün olaya müdahalesi üzerine zorla kaçırma eylemini gerçekleştiremediği, eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

1. Sanık temyizinde cebir yolu ile kişiyi hürriyetinden mahrum bırakma suçunu kabul etmese de, katılanın istikrarlı anlatımları ve bunu doğrulayan tanık E.Ö.'nün yeminli ifadesi ile tüm dava dosyası içeriği birlikte değerlendirildiğinde, cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna dair kabulde isabetsizlik bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

B. Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçunu oluşturduğu, müştekinin 23.11.2017 tarihli dilekçesi ile şikayetinden vazgeçtiği anlaşılmakla, takibi şikayete bağlı olan suçun kovuşturma şartı olan "şikayet" koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle, sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulduktan sonra kabulü halinde 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,