Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/423 K.2023/6494

Sanık hakkında kurulan hükümün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durum bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ortaca Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca; tehdit suçundan 106 ncı maddeenin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 109 uncu maddenin ikinci fıkrası ile aynı maddenin üçüncü fıkrasının (f) bendi uyarınca cezalandırılması; 53 üncü madde uyarınca hakkında hak yoksunluklarının uygulanması istemiyle dava açılmıştır.

2. Ortaca 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli kararı ile sanık ... ... ... hakkında, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca cezalandırlmasına, 62 nci madde uygulanarak yapılan takdiri indirim ile sonuç cezanın belirlenmesine kasten yaralama suçundan aldığı bu ceza hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına;

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuyla ilgili 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi uyarınca cezalandırılmasına ve 62 nci madde uygulanarak takdiri indirim ile sonuç cezanın belirlenmesine; iddianamede talep edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinde yer alan tehdit suçu hakkında tehdit suçunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olarak kalması nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına, 53 üncü maddesinin sanık hakkında uygulanarak sanık hakkında hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii yapmış olduğu temyiz başvurusunda; temyiz itirazı yalnızca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile sınırlı olup temyiz dilekçesinde; somut olayda bu suçun unsurlarının oluşmadığı, sanığa bu suçtan verilen mahkumiyetin kaldırılıp beraat hükmünün kurulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 05.05.2015 tarihli olay gününde 1,5 yıldır gönül ilişkisi içinde olan sanık ile mağdure, sanığın mağdureyi arabası ile almasıyla buluşup Dalga Kıran mevkine gidiyorlar. Burada araba içindeki konuşma ayrılma konusuyla beraber tartışmaya dönüyor. Sanık anlatımına göre mağdure başka erkeklerle yazışmalarını telefondan sanığa göstermesi üzerine sanık telefonu alıp atarak kırıyor ve mağdurenin yüzüne iki tokat atıyor, mağdure ise kendisinin kolunu ısırıyor. Mağdurenin anlatımına göre ise başka erkeklerle konuştuğundan şüphelenen sanık mağdurenin telefonunu alıp mağdurenin kafasında parçalıyor.

2. Akabinde sanık ile mağdure, sanığın kullandığı araç ile ilçe merkezine geçiyor ve mağdurenin anlatımına göre mağdureni arabadan inerken "Bu sefer darp raporu alacağım" demesi üzerine sanık "Seni tam bir döveyim öyle rapor al" diyerek mağdureyi kolundan tutup arabanın arka koltuğuna alıyor, kapıları kilitliyor ve tekrar darp etmeye başlıyor; sanık sürücü koltuğuna geçip arabayı çalıştırarak hareketlendiği sırada mağdure ... havliyle kendisini arabadan aşağı atıyor. Sanık ise anlatımında bunların tümünü reddederek mağdurenin yol boyu bağırıp çağırdığını ardından araba durmak üzereyken arabadan kendini atacağı esnada onu tutmaya çalıştığını ancak başaramadığını beyan etmiştir.

3. Mağdure hakkında alınan adli raporlar mağdurenin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir yaralandığını, bununla beraber sanık hakkında alınan adli raporda ise sanıkta herhangi bir darp veya cebir izine rastlanmadığı görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurenin aşamalardaki beyanları, mağdure hakkında alınan adli raporlar, sanık savunmaları ve dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin gerekçesi isabetli bulunmakla, sanık müdafiinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmadığı iddiası dayanaksız bulunmuştur. Zira sanık müdafiinin dilekçesinde değindiği gibi suçun oluşumu açısından, araba kapısının sanık tarafından kilitlenmesi yanı sıra mağdure arabadan inmek isterken sanığın buna engel olacak şekilde mağdureyi kolundan tutup arabadan inmesine engel olması ile suç oluşmuştur.

2. Sanık müdafiinin dilekçesinde değindiği bir diğer husus olan mağdurenin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğu ve itibar edilemeyeceği yönündeki savunması ise, dosya kapsamına bakıldığında mağdurenin çelişkili beyanlarının olay anlatımlarına ilişkin olup suç teşkil eden eylemler açısından bu çelişkinin bulunmadığı, ayrıca mağdurenin anlatımı ile adli raporların tutarlı olması karşısında sanığın anlatımları açısından bu tutarlılığın bulunmadığı görülmekle sanık müdafiinin bu yöndeki itirazı da yerinde görülmemiştir.

V. KARAR