Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/458 K.2023/6702

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2016 tarihli iddianamesiyle, parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.02.2016 tarihli kararıyla, sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 4 yıl hapis ve 12.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; eksik soruşturma yapıldığına, delillerin değerlendirilmediğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilemeyeceğine, 5237 sayılı Kanun'un 62. Maddesinin uygulanması gerektiğine, delil yetersizliğinden sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, 31.08.2015 tarihinde sanığın işletmekte olduğu otelin resepsiyon kısmında bulunan kasada ve otel yetkililerinin kullanmakta olduğu araçta sahte para bulunduğuna ilişkin yapılan ihbar üzerine, otelde yapılan aramada, resepsiyon kısmında bulunan ... kasadan 86 adet 50,00 TL değerinde ve 2 adet 100,00 TL değerinde sahte olarak üretilmiş paranın ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamında yer alan, 01.08.2015 tarihli yakalama tutanağı, 31.08.2015 tarihli arama kararı, 31.08.2015 tarihli ihbar tutanağı, 29.09.2015 tarihli tutanak, T.C. Merkez Bankasından alınan 08.09.2015 tarihli raporlar ile tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, çok miktarda sahte olarak üretilmiş parayı işletme olduğu otelde muhafaza ettiği böylece üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkemece, suçun işleniş biçimi, sanığın suç kastının yoğunluğu, suç işleme konusundaki eğilimi dikkate alınarak cezanın teşdiden belirlendiği ve sanığın suç işleme konusundaki olumsuz ve pişmanlık duymayan kişiliği dikkate alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62.maddesinin uygulanmamasına karar verildiği tespit olunmakla, sanık müdafinin bu yöndeki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR