Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/4388 K.2023/9025

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ağrı Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2015, 25.12.2015, 04.01.2016, 04.01.2016, 07.01.2016, 12.01.2016, 14.01.2016, tarihli iddianameleri ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve hırsızlık suçlarından ayrı ayrı mağdur sayısınca yedi kere cezalandırılması, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi talep olunmuştur.

2. Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında açılan tüm davaların 2015/574 Esas sayılı dosyada birleştirilmesine karar verilmiş ve mahkemenin 05.04.2016 tarihli, 2015/574 Esas, 2016/236 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, mağdur sayısınca yedi kere 1 yıl 3 ay hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hırsızlık suçundan ise; mağdur sayısınca yedi kere, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Verilen mahkumiyet kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, yardım etme bahanesi ile PTT ATM'sinden para çekmeye çalışan yaşlı mağdurların yanına giden sanığın, mağdurlardan kartlarını ve şifrelerini alarak işlem yapıyormuş gibi göründüğü, sonrasında ATM'nin kartı yuttuğunu söyleyerek olay yerinden uzaklaştığı ve akabinde bu kartları kullanarak hesaplardan para çektiği iddialarına ilişkindir.

2. Mağdur ...'nın 6770 **** **** 3328 kart numaralı PTT Kartı ile 07.12.2015 tarihi saat:07.54'de PTT ATM'sinden 610,00 TL, ...'in 6770 **** **** 2280 numaralı PTT kartından, 09.12.2015 tarihinde saat 08.01 sıralarında Ağrı Halk Bankası 2 nolu ATM'sinden 600,00 TL, ...'in, 6770 **** **** 0913 kart numaralı PPT kartından, 07.12.2015 tarihi saat 11.06.55'de Halkbankası ATM'sinden 900,00 TL, ...'ın 5332 **** **** 5544 kart numaralı PTT kartından, 08.12.2015 tarihinde saat 09.26.49 - 09.27.40 sıralarında ATM'den 900,00 TL, ...'ün eşi ...'e ait 5332 **** **** 1431 numaralı PTT kartından, 29.05.2015 tarihinde 290,00 TL, ...'in,

6770 **** **** 9322 kart numaralı PTT kartından, 09.06.2015 tarihi saat 12.26.10'da Ziraat Bankası Milli Eğitim Bahçesi ATM'sinden 500,00 TL, 09.06.2015 tarihi saat 12.36.13'de Vakıfbank Ağrı Şubesi ATM'sinden 20,00 TL, ...'ın 5332 **** *** 8952 numaralı PTT kartından, 09.06.2015 tarihinde 400, 400 ve 30 TL olmak üzere toplamda 830,00 TL para çekildiğine dair PTT yazı cevapları dosyada mevcuttur.

3. Yakalanan sanığın üzerinden, mağdurların bir kısmına ait PTT kartlarının çıktığına dair tutanak dosyada mevcuttur.

4. Mağdurların kartlarından para çekilme anına ilişkin ATM kamera kayıtları incelendiğinde, mağdurlara yaklaşan ve kartları kullanarak para çeken kişinin sanık olduğu tespit edilmiştir.

5. Kovuşturma aşamasında, mağdurların zararının, ayrı ayrı giderildiğine dair banka dekontları sanık müdafii tarafından dosyaya sunulmuştur.

6. Tanık Y.D alınan ifadesinde "Ben Ağrı PTT ... Müdürlüğü'nde gişeler şefi olarak görev yaparım, müşterilerimizin hesaplarından rızaları dışında para çekildiği zaman bize başvururlar, biz de yaptığımız araştırma sonucunda müşterilerimizin kullandıkları ATM'den başka ATM'lerden para çekildiğini tespit ettik" şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosyadaki olgular itibari ile; olay tarihlerinde PTT ATM'si önünde emekli maaşlarını çekmek için bekleyen mağdurların yanına gelen sanığın, yardım teklifinde bulunarak mağdurların kart ve şifrelerini aldığı, sonrasında ATM'nin kartları yuttuğunu söyleyerek, kartlar ile birlikte olay yerinden uzaklaştığı ve bu kartları kullanarak hesaplardan para çektiği, sanık her ne kadar suçlamayı kabul etmemiş ise de;

başka bir olay nedeni ile yakalandığında, üzerinden bir kısım mağdurlara ait PTT kartların çıktığı, ayrıca kartlardan para çekilme anına ilişkin ATM kamera kayıtları incelendiğinde, mağdurlara yaklaşan ve kartları kullanarak para çeken kişinin sanık olduğunun tespit edildiği, bu bağlamda sanığın eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla, mahkemenin suçların sübutuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Diğer Yönlerden

Mağdurlara ait suça konu PTT maaş kartlarının bir kısmı, polis tarafından yakalanan sanığın yapılan kaba üst araması sonucu ele geçirilmiş olmasına ve bunun dışında, dosyada kartların sahiplerine teslim edildiğine dair bir beyan ya da bulgu bulunmamasına rağmen, sanık hakkında hırsızlık suçlarından hüküm kurulurken, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan hüküm kurulurken, temel hapis cezaları alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezalarına esas birim gün sayılarının, alt sınırın üstünde belirlenerek hükümde çelişkiye neden olunması kanuna aykırı görülerek, 5320 sayılı Yasanın 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR