Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/4875 K.2023/9645

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 07.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık hakkında mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay, aracıyla mağdurun çalıştığı akaryakıt istasyonuna gelen sanığın aracına aldığı yakıt karşılığında 20,00 TL para verdiği, mağdurun aldığı paranın sahte olduğunu söylemesi üzerine başka bir 20,00 TL verdiği, mağdurun bu paranın da sahte olduğunu anlayarak sanığa ilettiği sırada olay yerinde görevli polislerin duruma müdahale ettiği ve sanığın şüpheli hareketler sergilemesi üzerine aracı gözle kontrol edildiğinde sol ön koltuğunun arka kısmına konulmuş vaziyette toplam 15 adet sahte 20,00 TL'lik banknotun daha ele geçirildiğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın aşamalarda sahte paraların kaynağına ilişkin çelişkili ve tutarsız savunmaları, kollukta bilgi sahibi olarak dinlenen S.B'nin savunma ile örtüşmeyen beyanı, yine kollukta müdafii huzurunda parayı aldığını söylediği B.Ş.A hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş olması, sanığın aracından ele geçirilen sahte paraların bulunduğu yer ve miktarı ile tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın sahte paraları bilerek ve isteyerek tedavüle sürdüğü anlaşıldığından, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR