Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/4963 K.2023/8969

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırklareli Cumhuriyet Başsavcılığının 03.07.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Kırklareli 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık hakkında mahkûmiyet yerine beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay, sanığın mağdurun dükkanında yaptığı alışveriş karşılığında 1 adet sahte 100,00 TL verdiğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Bulgar vatandaşı olan sanığın mağdura ait dükkandan alışveriş yaparak 1 adet 100,00 TL, 1 adet 50,00 TL, 2 adet 20,00 TL ve 1 adet 5,00 TL olmak üzere toplam 195,00 TL parayı verip dükkandan ayrıldığı, mağdurun daha sonra sanığın kendisine verdiği 1 adet 100,00 TL'lik banknotun sahte olduğunu fark edip durumu polis merkezine bildirdiği, aynı gün yakalanan sanığın üzerinde ve aracında yapılan aramada başkaca sahte paranın ele geçmediği ve mağdurdan özür dileyerek zararını karşıladığı olayda;

aşamalarda suça konu paranın sahte olduğunu bilmediğine dair savunmasının aksine sahte parayı bilerek tedavüle sürdüğüne dair her türlü kuşkudan uzak somut ve kesin delil elde edilemediği anlaşılmış ve Mahkemece sanığın bu gerekçe ile beraatine dair hüküm hukuka uygun bulunarak Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR