Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/5217 K.2023/967

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.06.2015 tarihli iddianamesiyle sanık ... hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 297 nci maddesinin birinci fıkrası, 53, 54, 58 ... maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle, sanık ... hakkında da suç üstlenme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 270 ... maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 üncü ve 58 ... maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/518 Esas, 2016/23 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrası, 53, 54, 58 ... maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık ... hakkında ise suç üstlenme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği

Sanık ...'in suç üstlenme suçunu işlediğinin ... olduğuna, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ...'in temyiz isteği

Atılı suçu işlemediğine, ...'ın suçu itiraf etmesine rağmen kendisine ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkların kaldığı koğuşta yapılan aramada çöp kovası içerisinde 19 cm boyunda 1 adet el yapımı delici alet ele geçirildiği ve sanık ...'e ait olduğunun tespit edildiği, ancak sanık ...'in suça konu aletin kendisinin olduğunu beyanla atılı suçu üstlendiği iddiasına ilişkindir.

2. ... 08.04.2015 tarihli savcılık ifadesinde aletin kendisine ait olduğunu, ... güvenliği için bulundurduğunu beyan etmiş ancak 24.04.2015 tarihli savcılık ifadesinde ise alet bulunduğunda koğuş mümessili olan sanık ... Piliç' in kendisine ... göz işareti yaparak üstlenmesini istediğini, o nedenle aletin kendisinin olduğunu söylediğini ancak 11 ... hücre cezası alınca hasım olduklarını ve aletin gerçekte ...’in olduğunu belirtmiştir.

3. Sanık ... beyanında üstlenmesini sağlamadığını, aletin esasen ...'e ait olduğunu belirtmiş, ... ise şişin ...'e ait olduğunu beyan etmiştir.

4. Koğuştaki hükümlülerden tanık olarak dinlenen M.D. ve S.S. beyanlarında delici aletin ...'e ait olduğunu bildiklerini, daha önce defalarca kendisinde gördüklerini fakat bu alet ortaya çıkınca koğuşta hiçkimsenin üstlenmediğini, bunun üzerine görevliler "o zaman hepinize tutanak tutarız, zarar görürsünüz" deyince ...'in ...'e işaret ettiğini, onun da "bu alet benimdir" diye ortaya çıktığını belirtmişlerdir. Tanık Ö.Ö. ise beyanında öncesinde herhangi bir kişinin elinde aleti görmediğini, ...'ın kendisine ait olduğu şeklinde suçu üstlendiğini belirttiği anlaşılmıştır.

5. Bu beyanlar doğrultusunda sanık ... hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir.

6. Dosyada mevcut bilirkişi raporuna göre suça konu aletin 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi kapsamında silah niteliğinde olduğu,6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a (6136 sayılı Kanun) göre yasak nitelikte olmadığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden

1. Olay ve olgular bölümünde gösterilen deliller ve sanık ... hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi karşısında suçun sübutuna ve suç nitelendirmesine yönelik mahkeme kararında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. 3. Sanık hakkında suç üstlenmeye azmettirme suçundan zamanaşımı süresi içinde dava açılması mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/518Esas,2016/23Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/518Esas,2016/23Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2023 tarihinde karar verildi.