Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/5264 K.2023/10699

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.05.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel taciz suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile mahkûmiyetine, cinsel taciz suçundan 2 ay 15 gün hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz isteği; sanığın hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, sanığa iftirada bulunulduğuna, atılı suçları işlemediğine, yanlı tanık beyanlarına itibar edildiğine, eksik araştırma ile karar verildiğine, gerekçesiz olarak hüküm kurulduğuna, müştekinin ifadelerinin çelişkili olduğuna, kararın bozulması gerektiğine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, olay tarihinden bir yıl önce telefon hattı almak için gittiği işyerinde çalışan katılan ... ile tanıştığı, katılanın istememesine rağmen katılana cinsel taciz içerikli mesajlar gönderdiği, olay günü yolda yürüyen katılanın arkasından tutarak araca doğru sürüklemeye çalıştığı, katılanın direnmesi üzerine tehdit içeren sözler söyleyerek katılanı darp ettiği, çevredekilerin müdahalesiyle eylemini tamamlayamadan olay yerinden ayrılarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüste bulunduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,

1. Dava dosyası içeriği, katılanın aşamalardaki anlatımları, bu anlatımları doğrulayan adli raporu, tanık beyanları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, Adli Tıp Kurumu raporu, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirilerek sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık ve müdafiinin, sanığa iftirada bulunulduğuna, atılı suçları işlemediğine, yanlı tanık beyanlarına itibar edildiğine, eksik araştırma ile karar verildiğine, gerekçesiz olarak hüküm kurulduğuna, müştekinin ifadelerinin çelişkili olduğuna, kararın bozulması gerektiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Mahkemesince sanığın kişiliği konusunda değerlendirme yapılarak gerekçesi gösterilmek suretiyle erteleme hükümlerinin uygulanmadığı anlaşılmakla kararda bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmadığından sanık ve müdafiinin, sanığın hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,

1.Sanık hakkındaki yargılama konusu eylem için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini

kesen son işlemin sanık hakkında mahkûmiyet kararının verildiği tarih olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle, Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2014 tarihli kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2014 tarihli hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında cinsel taciz suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,