Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/5323 K.2023/1279

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde ... bırakılması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 177 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 01.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde ... bırakılması suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sahilde cam şişe toplamakta olan katılanın, sanığın bakım ve gözetimi altında olduğu iddia olunan bir köpek tarafından ısırılarak yaralanmasına ilişkindir. 2. Tanık sıfatıyla ifadesi alınan T.G. ile H.Ç.'nin, sahilde bulunan 10-15 tane köpeğin, kendileri de dahil hayvanseverler tarafından beslendiğini, çadırda yaşamakta olan sanığa ait belli bir köpeğin olmadığını beyan ettikleri tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tefhim olunan ve hükmün esasını oluşturan kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasında sanığın yüklenen suçu işlediğinin ... olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca uygulama yapılmasına rağmen, hükmün gerekçesinde sanığa yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığının kabulüyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görülmüştür.

1.Dava dosyası kapsamına, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasına ve tanık beyanlarına göre, katılanın yaralanmasına sebebiyet veren hayvanın sanığın bakım ve gözetiminde olduğuna dair soyut iddia dışında somut bir delilin bulunmadığı nazara alınarak beraat kararı verildiği anlaşılmakla, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin de reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR