Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/5945 K.2023/7236

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Eşme Cumhuriyet Başsavcılığının 06.11.2015 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, suçun sabit olduğuna ilişkindir. 2. Katılanın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, katılanın, ... Köyü 144 ada 23 parselde bulunan araziye geçit hakkı almak için tarlasının sınır komşusu olan sanığa Eşme Sulh Hukuk Mahkemesinin 2021/243 Esas sayılı dosyası ile 2010 yılında dava açarak sanığın tarlasından geçit hakkı verildiği, bunun üzerine Eşme İcra Müdürlüğü kanalıyla geçit hakkı için yol açtırmasına rağmen sanığın, katılana geçit hakkı verilen yeri sürmek suretiyle kullanmasını engellediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. İlçe Jandarma Ekiplerince tutulan 27.10.2015 tarihli tutanakta; ... Köyünde katılanın tarlasına geçmek için sanığın arazisinden doğu istikametinden geçen yol hattı ile ilgili mahallinde yapılan kontrol neticesinde sanığın tarlasının tamamen tütün ekilmiş ve tütün saplarının halen arazide olduğu, yol olarak kullanılan herhangi bir yer olmadığı, geçit hakkı olarak belirtilen yerin de tütün sapları ile kaplı olduğu tespit edilmiştir.

2. Eşme Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/243 sayılı kararıyla katılan hakkında geçit hakkı tesis edildiğinin ve Eşme İcra Müdürlüğünün vasıtasıyla geçit hakkı için katılan tarafından yol açtırmasına rağmen sanığın, katılana geçit hakkı verilen yeri sürmek suretiyle kullanmasını engellediğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 290 ıncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu ve 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 343 üncü maddesi uyarınca İcra Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR