Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/6312 K.2023/1534

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Emirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 170 ... maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 54 üncü ve 58 ... maddeleri uyarınca dava açılmıştır. 2. Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı

Kanun'un 170 ... maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesi uyarınca verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın beş yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş ve bu karar itiraz olunmadan 18.03.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde kasten ... bir suç işlemesi nedeniyle Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2014 tarihli ve 2014/233 Esas, 2014/336 Karar sayılı kararı ile ihbarda bulunulması üzerine Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hükümler açıklanarak, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 170 ... maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; delil yetersizliğine, soyut iddia dışında somut delil bulunmadığına, atılı suçları işlemediğine, katılan ile aralarında husumet olmadığına, katılanın beyanlarının çelişkili olduğuna, atılı suçların unsurlarının oluşmadığına, hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, katılan ile aralarında husumet bulunan sanığın, katılanın evinin önüne kendisine ait araçla değişik zamanlarda gelerek "sizi öldüreceğim, sizi mahvedeceğim, sizi sinkaf edeceğim" şeklinde tehditlerde bulunmasına ve dosyada tanık olarak dinlenen kayınpederi K.K.'nın köydeki evinde bulunduğu sırada köy meydanında tüfekle havaya ... etmesine ilişkindir. 2. Dosya kapsamında, tanıklar S.K.'nin, K.K.'nin, H.S.'nin beyanları, sanığın evinde yapılan aramada ele geçirilen Concorde marka ve sanığın ...'ya bizzat getirdiği Huğlu marka tüfeğin muhafaza altına alındığına dair tutanak, mahkemece yapılan keşif üzerine hazırlanan 29.01.2013 tarihli bilirkişi raporu mevcuttur.

IV. GEREKÇE

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle başkaca yönleri incelenmeyen Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.03.2023 tarihinde karar verildi.