Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/6561 K.2023/1966

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 12.10.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 170 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan dava açılmıştır.

2. Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/701 Esas, 2016/216 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 170 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, herhangi bir temyiz nedeni belirtmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, müştekinin evinin bulunduğu sokakta motosiklet üzerinde bulunan 2 şahsın av tüfeği ile havaya ateş ettikleri, olay yerinde 6 adet 12 numara av tüfeği kartuşlarının ele geçirildiği, olay mahallinde bulunan tanık U.E.'nin motosiklet üzerindeki şahıslardan birinin sanık ... olduğunu av tüfeği ile ateş ederken gördüğünü bildirdiği, sanığın böylece korku, kaygı veya panik yaratacak tarzda silahla ateş etme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. 13.08.2015 tarihli tutanakta, 13.08.2015, saat: 00.35 sıralarında sokakta kavga anonsu üzerine intikal edildiği, E.K.'nın oğlu sanık ...'dan şikayetçi olduğunu beyan ettiği, tarafların polis merkezine getirildiği belirtilmiştir.

3. 13.08.2015 tarihli polis tutanağında, 12.08.2015 günü saat 23.00 sıralarında havaya silah sıkıldığı anonsu ile bahse konu yere intikal edildiği, mağdur ... isimli şahsın ikametinin önünde 6 adet yeşil renkli 12'lik üstünde jet yazan av tüfeği kartuşunun bulunduğu, kartuşların boş vaziyette belli aralıklarla yerde bulunduğu, ikamet sahibi mağdur ...'in, plakasını bilmediği iki şahsın motorsikletle evinin önüne gelip havaya ateş ettiğini, ateş eden şahısların daha önce kendinden para isteyen sanık ... ve M.P. olduğunu beyan ettiği, çevrede kamera sistemi olmadığı tespit edilmiştir.

4. Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 15.09.2015 tarihli uzmanlık raporunda, olay yerinden elde edilen 6 adet kartuşun, 6136 sayılı Kanun kapsamı dışında kalan av fişeklerine ait oldukları, tek bir silah ile atıldıkları tespit edilmiştir.

5. Tanık U.E., evinde otururken, dışarıdan silah sesi duyduğunu, silah sesinin geldiği yöne baktığında, sanığı motorsikleti sürerken gördüğünü, arkada kimseyi görmediğini, sanığın elinde tüfek görmediğini, silah sesinin tam olarak mağdur ...'in ikamet ettiği evin önünden geldiğini, ancak sanık ...'ın ateş edip etmediğini bilemediğini beyan etmiştir.

6. Mağdur ... ise, evinin önünde gece vakti saat 22:00 gibi silah sıkıldığı ve bunu sanık ... ile arasındaki alacak meselesine bağladığını, silah sıkan kişiyi görmediğini, tanık U.E.'nin kendisine, tüfeği sıkanın sanık ...'a benzediğini söylemesi üzerine şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

7. Sanık, olay günü 23.35 sıralarında babasının, dayısı ile barıştırmak istemesi üzerine tartıştıklarını ve polis merkezine geldiklerini, polis merkezinde bulunan komşuları mağdur ...'in kendisine evinin önünde tüfekle havaya sıktığını söylediğini, kendisinin de kabul etmediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Olayın oluş şekli ile örtüşen tanık U.E.'nin beyanı karşısında mahkemenin fiilin gerçekleşme biçimine ilişkin kabulünde usulsüzlük görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak sanık hakkında verilen hüküm, aralarındaki husumetten dolayı mağdurun evinin önünde ateş etme eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi uyarınca aynı kanunun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR