Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/6760 K.2023/2349

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.11.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca verilen 5 aylık hapis cezasının 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar itiraz olunmadan 21.06.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2015 tarihli ve 2014/521 Esas, 2015/425 Karar sayılı kararı ile ihbarda bulunulması üzerine Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, 5237 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz dilekçesinde, herhangi bir sebep bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın boşandığı eşinin kardeşinin eşi olan mağdur ile tartıştıkları esnada ele geçirilemeyen tabanca ile havaya ateş etmesi nedeniyle genel güvenliği tehlikeye düşürdüğü iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Olay tarihinde sanık ile müştekinin ailevi sorunları konuşmak için buluştukları, tarafların araç içerisinde konuştukları esnada sanığın hakaret etmesi nedeniyle müştekinin araçtan indiği, sanığın da araçtan inerek silah çıkarıp havaya ateş ettiği ve müştekinin korkarak olay yerinden kaçtığı, sanığın bu kez elinde bulunan bıçakla müştekiyi kovaladığı olayda, sanığın müştekiyle tartışması sırasında silahla havaya ateş etme eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer alan silahlı tehdit suçuna vücut verdiği belirlenmiş olup karar bu nedenle hukuka aykırı bulunmuştur.

Uygulamaya göre de;

1. Denetim süresi içerisinde yeniden suç işlenmesi halinde hükmün aynen açıklanması gerektiği cihetle; mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması gerekirken hapis cezasının adli para cezası seçenek yaptırımına çevrilerek hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrasına aykırılık oluşturulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık, hükmün açıklanmasına sebebiyet veren ihbara konu ilamda, suç tarihinde uzlaştırmaya tabi olmayan 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye suçundan mahkum olmuştur.

Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2015 tarihli hükmünden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve bu maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı 155 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamındaki güveni kötüye kullanma suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR