Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/6898 K.2023/9705

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kurucaşile Cumhuriyet Başsavcılığının 04.10.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Kurucaşile Sulh Ceza Mahkemesinin 24.05.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin

birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Kurucaşile Sulh Ceza Mahkemesinin 24.05.2012 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 24.02.2014 tarihli kararı ile eylemin 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri değerlendirme yetkisinin ağır ceza mahkemesinin görevinde bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği belirterek bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; Atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın sahte para tedavüle koyduğu iddiasına ilişkindir.

2. 22.08.2011 tarihli arama ve elkoyma tutanağı ile M.K. isimli şahsın yaklaşık yarım saat önce kendisinden iki paket sigara alıp sahte 100,00 TL'lik banknot veren iki şahsın 34 *** ** plakalı araca bindikleri yönündeki ihbar üzerine bahse konu aracın bulunduğu yerin tespit edilerek araç içerisinde bulunan sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın üst aramalarının yapıldığı, temyiz dışı sanık ...'ın üzerinden 1 adet sahte 100,00 TL, sanık ...'ın üzerinden 4 adet sahte 100,00 TL, araç içerisinden de yine 1 adet sahte 100,00 TL paranın ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. Kolluk fezlekesi ve ekli beyanlara göre, aynı tarihte farklı suçtan zarar görenin işyerinden sanık ve temyiz dışı sanık ...'ın alışveriş yaparak sahte para tedavüle koydukları, buna göre;

a) Suçtan zarar gören A.O.Y.'nin bakkalından temyiz dışı sanık ...'ın 15,00 TL değerinde sigara, çikolata su alarak bir adet sahte 100,00 TL verdiği,

b) Suçtan zarar gören S.G.'nin bakkalından temyiz dışı sanık ...'ın üç paket sigara alarak bir adet sahte 100,00 TL verdiği,

c) Suçtan zarar gören H.T.'nin kasap dükkanından sanık ...'ın 14,00 TL değerinde kıyma alarak bir adet sahte 100,00 TL verdiği,

d) Suçtan zarar gören M.G.'nin bakkalından temyiz dışı sanık ...'ın 11,00 TL değerinde iki paket sigara alarak bir adet sahte 100,00 TL verdiği belirlenmiştir.

4. T.C. ... Bankası Banknot Matbaası Genel Müdürlüğünün 13.09.2011 tarihli Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile 7 adet A763 876 436 ve 4 adet A763 872 609 seri numaralı 100,00 TL'lik banknotların sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin yüksek olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suçtan zarar görenlerin anlatımları, sanığın aşamalardaki savunması, kolluk tutanakları, ... Bankası raporu ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, temyiz dışı sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek sahte paraları tedavüle koyduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ve 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararları gözetildiğinde; bozma öncesi verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 24.05.2012 tarihli ilk hükümde mahkumiyetin 2.500,00 TL adli para cezası olduğu gözetilmeden, bozma kararından sonra kurulan hükümde 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasına hükmolunarak 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasında sonuç cezanın belirlendiği paragraftan sonra gelmek üzere "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın cezasının 2.500,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,