Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/7431 K.2023/7959

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 20.09.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2012/1343 Esas, 2013/506 Karar sayılı kararı ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesi uyarınca kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli, 2016/359 Esas, 2016/505 Karar sayılı kararı ile de, sanığın tabi olduğu denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinden bahisle hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri Sanık 16.06.2016 tarihli dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, mağdurun unuttuğu cüzdan içerisindeki banka kartını bulan sanığın, karttan nakit para çektiği iddiasına ilişkindir. 2. Mağdura ait Vakıfbank 0015*********978 numaralı bankomat kartından, olay tarihinde Vakıfbank Bursa Cumhuriyet Şubesi ATM'sinden 50,00 TL nakit para çekildiğine dair hesap özeti dökümü dosyada mevcuttur. 3. Para çekme anına ilişkin kamera görüntüleri ile para çeken kişinin sanık olduğu belirlenmiştir. 4. Hakkında çıkarılan yakalama emri sonrası savunması alınan sanık "uzlaşmak istemediğini" belirtmiş ancak bir sonraki celse "zararı giderdiğini" beyan etmiştir. 5. Mağdur duruşmada "zararının giderildiğini, şikayetçi olmadığını" beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Hakkında çıkarılan yakalama emri sonrası savunması alınan sanığın "uzlaşmak istemediğini" belirtmesine rağmen bir sonraki celse geldiğinde "zararı giderdiğini" beyan etmesi ve mağdurun da aynı celse zararının giderildiğini söyleyerek şikayetinden vazgeçmesi karşısında, zararın kovuşturma aşamasında giderildiği sabit olduğundan, tebliğnamede belirtilen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosyadaki olgular ve sanığın ikrarı itibari ile, olay tarihinde sokakta otururken rahatsız ettiğinden dolayı cebinden çıkardığı cüzdanı yanına koyan mağdurun bir müddet sonra cüzdanı unutarak oradan ayrıldığı, mağdura ait cüzdanı bulan sanığın, içindeki Vakıfbank bankomat kartından 50,00 TL para çektiği anlaşılmakla mahkemenin sübuta ve suç niteliğine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

C. Diğer Yönlerden

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrasında temel ceza olarak, hapis cezasının yanında adli para cezası da öngörülmesine rağmen, sanığın sadece hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilerek eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımın eleştirilen neden dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR