Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/8529 K.2023/2886

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kaş Cumhuriyet Başsavcılığının 26.11.2015 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ile doğrudan verilen 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz istemi suça konu evi kardeşinin bilgisi dahilinde yaptığına, suçun şikayet süresini geçmesi nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine, uyuşmazlığın cezai değil hukuki nitelikte olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, vesaireye ilişkindir. 2. Sanık ...'in temyiz istemi söz konusu molozları hatayla döktüğüne dava devam ederken molozları kaldırdığına şikayetten vazgeçildiği için düşme kararı verilmesi gerektiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay sanık ...'in katılana ait 109 Ada 38 numaralı parsele ev ahır yapıp foseptik çukuru açarak, sanık ...'inde aynı taşınmaza moloz dökerek tecavüz ettikleri iddiasına ilişkindir. 2. Mahkemece keşif yapılmış, dosya içinde ve UYAP kayıtlarında raporların bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Mahkemece yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporlarının dosya içinde bulunmadığı söz konusu raporların aslının veya onaylı örneklerinin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule ve uygulamaya göre de;

a. Katılan ve sanığın aynı konutta birlikte yaşamayan kardeş olmaları nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 167 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanığın cezasından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b. Sanık hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Şikayetçinin 09.02.2016 tarihli duruşmada sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini bildirmiş olması ve sanığında şikayetten vazgeçmeyi kabul etmesi karşısında sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan açılan davanın şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, sanık ... bakımından Tebliğnameye aykırı olarak, sanık ... bakımından Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,