Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/8794 K.2023/4977

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Orhaneli Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Orhaneli Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adil para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi sanığın eşine babasından miras kalan kardeşlerinin de ortak olduğu evi eşinin kardeşlerinin de muvafakatıyla yıkarak yerine yeniden ev inşaa ettiğine, söz konusu ev yerinin muris ...'e ait olduğuna, suça konu taşınmazın kardeş olan ... ve ... arasında müşterek olup fiili taksim yapılıp ...'in evinin bulunduğu yerin ... mirasçılarına bırakılacağı hususunda anlaşma bulunduğuna, sanığın buna güvenerek ...'ten miras kalan evi yıkıp aynı sınırlarda yeniden yaptığına, bilirkişilerin raporlarında fiili durumu dikkate almadan rapor verdiklerine, sanığın suç kastının bulunmadığına, sanığın suçu işlediğini gösterir somut ve kati delil bulunmadığına, katılanın şikayetinin hakkın kötüye kullanılması olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın paylı mülkiyet esaslarına göre mirasçısı olduğu ve mirasçılar arasında fiili taksim yapıldığı bildirilen Büyükorhan ilçesi ... Mahallesi 516 parsel numaralı arazide kendisine düşen kısmı aşarak katılana ait araziye de tecavüzde bulunarak hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın aşamalardaki savunmaları, dinlenen tanık ve mahalli bilirkişi beyanlarından suça konu taşınmazın malikleri olan ... ile kardeşi ... arasında fiilen taksim yapıldığının iddia edildiği ve sanığın eski evin bulunduğu yere yeni bir ev yaptığını savunması karşısında sanığın eşinin de ... mirasçısı olduğu gözetilerek, mahallinde teknik ve mahalli bilirkişiler eşliğinde yeniden keşif yapılarak suça konu taşınmazda ... ve ... arasında fiili taksim yapılıp yapılmadığı, fiili taksim yapılmışsa, sanığın ev yaptığı yerin fiili taksime göre ... mirasçılarına bırakılan kısım olup olmadığı,

fiili taksime göre katılana bırakılan yere tecavüz olup olmadığı tespit edilip, sanığın kastı da değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule ve uygulamaya göre de; Suça konu taşınmazın Büyükorhan ilçesi ... mahallesi 516 numaralı parsel olmasına karşın gerekçeli kararda sanığın 432 numaralı parsele tecavüz ettiğinden bahisle mahkumiyet hükmü kurulması, Sanığa yüklenen suçun kesintisiz suçlardan olması nedeniyle suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği 04.11.2015 iddianame tarihi olacağı gözetilmeden gerekçeli karar başlığında 2015 olarak yazılması, Hapis cezasından çevrili adli para cezası 3.000,00 TL olmasına rağmen hükümde çelişki oluşturulacak şekilde 12.000,00 TL adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR