Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/8938 K.2023/9525

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 01.03.2006 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2005 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2005 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.06.2008 tarihli ve 2007/8746 Esas, 2008/7380 Karar sayılı kararı ile ''...hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2008 tarihli kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

5. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2008 tarihli 2008/316 Esas, 2008/298 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 06.10.2008 tarihinde kesinleştiği ve sanığın 05.06.2023 tarihinde Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/211 Esas, 2014/75 Karar sayılı ilamına konu kasıtlı suçu işlediğinin bildirildiği anlaşılmakla sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istekleri, somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, Serik İlçe Jandarma Komutanlığına sanığın elinde bol miktarda döviz ile YTL cinsinden sahte para bulundurduğuna, bu paraları elinden çıkarmak için müşteri aradığına ve sanığın halen Serik ilçe merkezinde bulunduğuna ilişkin telefonla yapılan ihbar üzerine sanığın izlendiği, birçok kez mobileti ile gezerken görüldüğü,

mobiletinden indiğinde Serik İlçe Jandarma Komutanlığınca yakalandığı ve sanık üzerinde yapılan üst aramasında 1 adet B32196192 seri numaralı 50 YTL, 1 adet H81415225 seri numaralı 50 YTL, 2 adet H17256325 seri numaralı 50 YTL, 4 adet H82452336 seri numaralı 50 YTL, 4 adet D75352262 seri numaralı 50 YTL, 7 adet E15241125 seri numaralı 50 YTL olmak üzere 19 adet 50 YTL sahte para bulunduğu, bu suretle sahte parayı tedavüle koymak amacıyla bulundurmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Dosya kapsamında, ihbar tutanağı, emanet makbuzu, arama tutanakları, yakalama tutanağı, T.C. ... Bankası Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme Raporu mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın somut bir nedene dayanmayan temyiz talebi reddedilmiştir.

V. KARAR