Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/9094 K.2023/4344

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından dava açılmıştır. 2. Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği. Elde edilen deliller kapsamında sanığın bulundurma ruhsatlı tabancasını taşıdığı ve meskun mahalde genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçlardan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın adına bulundurma ruhsatlı silahını taşıdığı ve olay yerinde kişilerin hayatı, sağlığı veya malvarlığı bakımından tehlikeli olacak biçimde ya da kişilerde korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Olay yeri inceleme raporu ile petrol istasyonunun güney kısmında toprak zemin üzerinde iki farklı silahtan atıldığı tespit edilen kovanlardan 19 adedinin Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 04.02.2016 tarihli raporu ile sanığın adına bulundurma ruhsatlı tabanca ile atıldıklarının tespit edildiği, bu tabancanın da 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliğe haiz ateşli silahlardan olduğu belirlenmiştir.

3. Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğünün 29.09.2015 tarihli raporu ile olay yerinden ele geçen beyaz renkli plastik parça üzerinden elde edilen iki adet parmak izinin sanığa ait olduğu belirlenmiştir. 4. Sanık savunmasında, silahın adına meskende bulundurma ruhsatlı olduğunu, silahın plastik dizmeliğinin aracında olduğunu, çöplerle birlikte dışarı atmış olabileceğini belirterek olayla bir ilgisinin olmadığını ifade etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Dosyada mevcut olay yeri inceleme raporu, kriminal rapor ve parmak izi inceleme raporu birlikte değerlendirildiğinde, bulundurma ruhsatlı tabancası ile petrol istasyonu yanında ateş eden sanığın eylemi nedeniyle 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 170 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde düzenlenen suçlardan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması, 2. Sanığa yüklenen suçlara ilişkin.

Anayasa Mahkemesinin 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile. 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden 2709 sayılı T.C.

Anayasası'na aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçların seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle sanık hakkında kurulan hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR