Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/960 K.2023/6231

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 14.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır. 2. Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, menfaat elde edilmediğine, somut delil bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın yetkilisi olduğu firmadan, katılan aranarak şimdiye kadar biriken kredi kartı

aidatlarının iade edileceğini, 3.800 TL iade edilmesi için kredi kartı numarasını vermesi gerektiği söylenip katılanın iradesi fesada uğratılarak kredi kartı bilgilerinin alındığı ve alınan kredi kartı bilgileri kullanılarak katılanın rızası dışında 800,00 TL işlem yapılması suretiyle yarar sağladığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Katılanın istikrarlı beyanları, banka cevabi yazıları, sanığın savunmaları ve dosyadaki olgular birlikte değerlendirildiğinde; katılana geriye dönük birikmiş kredi kartı aidatlarının iade edileceği, 3.800 TL yatırılması için kredi kartı bilgilerini vermesi gerektiği söylenerek kredi kartı bilgilerinin istendiğini, katılanın inanarak kredi kartı bilgilerini verdiği somut olayda;

sanığın, suç tarihinde katılanın iradesini fesada uğratarak elde ettiği kredi kartı bilgilerini kullanarak rızası dışında para tahsilatı suretiyle atılı 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen başkasına ait banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu işlediği anlaşılmakla.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "Temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması" dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak bu hususun 1412 sayılı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği "sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 12 günün 5 güne, 62 inci maddesinin uygulanması ile belirlenen 10 günün 4 güne, 52 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20.00 liradan hükmolunan 200 TL adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi” suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,