Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/9711 K.2024/374

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığının 14.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır. 2. Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu iddiasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın sahte paraları bilerek muhafaza edip etmediği, tedavüle koyup koymadığı iddiasına ilişkindir.

2. Suçtan zarar görenin, işyerine gelen 12-13 yaşlarındaki bir çocuğun bir paket sigara isteyip 20,00 TL'lik sahte banknot verdiğini, çocuğa sahte olduğunu söyleyince sigarayı almadan parayı bırakıp kaçtığını, aradan beş dakika geçtikten sonra C.D. isimli başka bir çocuğun geldiğini, bu çocuğun da sigara isteyip sahte 20,00 TL'lik banknot verdiğini, sahte olduğunu anlayıp polise haber verdiğini belirterek müracaatta bulunduğu belirlenmiştir.

3. a) Temyiz dışı suça sürüklenen çocuk C.D., bir turizm firmasında çalışan Mücahit isimli şahsın firmanın yanından geçtiği sırada kendisine 20,00 TL verip sigara almasını istediğini, kendisinin de suçtan zarar görenin dükkanından sigara alırken paranın sahte olduğunu öğrendiğini beyan ettiği,

b) Temyiz dışı sanık ...'in, olay günü arkadaşı olan sanık ...'ın çalıştığı kahvehaneye gittiğini, para lazım olduğunu söyleyince "ne kadar" diye sorduğunu, "40,00 TL" deyince cebinden 2 adet 20,00 TL'lik banknot çıkartıp verdiğini, aynı gün amcasının çalıştığı firmaya gittiğini, oradan geçen daha önceden tanıdığı C.D. isimli çocuğa sanık ...'tan aldığı bir adet 20,00 TLlik banknotu verip sigara almasını istediğini, aradan bir saat geçtiği halde çocuğun gelmediğini, o sırada halasının oğlunun geldiğini, ona da sigara aldırmak istediğini, ancak verdiği diğer 20,00 TL'nin sahte olduğunu halasının oğlunun anladığını,

aradan biraz zaman geçtikten sonra polisler gelince sahte para için geldiklerini anlayıp bu parayı gidip lavabodaki koltuğun üzerine attığını, sonra polislerin de bu parayı bulduklarını beyan ettiği,

c) Sanık ... savunmasında, olay günü çalıştığı kahvehaneye gelen Mücahit'in kendisinden borç para istediğini, "ne kadar" diye sorduğunu, "ne kadar varsa" deyince 35,00 TL çıkartıp verdiğini, aynı gün Mücahit'in tekrar geldiğini, 27,00 TL para verdiğini, sigara kek almasını söylediğini, alıp geldiğini, yanında kalmaya devam ettiğini, Mücahit'e üçüncü olarak yine 20,00 TL verdiğini, iki paket sigara almasını istediğini, alıp geldiğini, Mücahit'e iki adet 20,00 TL vermediğini, üzerinden bir adet sahte para çıktığını, ancak kahvedeki müşterilerden almış olabileceğini beyan ettiği,

4. 15.12.2014 tarihli tutanak ile temyiz dışı sanık ...'in firmadaki işyerinin lavabo kısmındaki koltuğun üzerine attığını belirttiği bir adet A268 740 112 seri numaralı 20,00 TL'lik banknotu kolluk görevlilerine teslim ettiği belirlenmiştir.

5. 14.12.2014 tarihli yakalama ve üst arama tutanağı ile sanık ...'ın kahvehanede yapılan üst aramasında 7 adet 20,00 TL, 7 adet 10,00 TL, 26 adet 5,00 TL'lik banknotların içerisinden bir adet A268 740 112 seri numaralı 20,00 TL'lik banknotun sahte olduğu tespit edilerek muhafaza altına alındığı belirlenmiştir.

6. T.C. ... Banknot Matbaası Genel Müdürlüğünün 16.01.2015 tarihli Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile 3 adet A268 740 112 seri numaralı 20,00 TL'lik banknotların sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı, bir adet aynı seri numaralı 20,00 TL'lik banknotun ise sahte olduğu, ancak üzerine "geçmez / iptal" yazısı yazıldığı için aldatma kabiliyetinin olmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suçtan zarar görenlerin anlatımları, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk C.D. ve sanık ...'in savunmaları, sanık ...'a ilişkin üst arama tutanağı, ... raporu ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, suçtan zarar görenin işyerinden alışveriş yapan çocukların verdiği banknotlar, temyiz dışı sanık ...'in firmada lavabo kısmında bulunan koltuğun üzerine attığı banknot ile aynı seri numarasına sahip banknottan bir adet de sanık ...'ın üst aramasında ele geçirilmiş olması,

temyiz dışı sanık ...'in bu banknotları sanık ...'tan aldığını beyan etmesine göre, ele geçen banknotların sayısı, aynı seri numarasına sahip bulunması, sahte banknotların sahteliğinin bilinmemesi ihtimalinde hepsinin bir seferde borç olarak verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması karşısında, sanığın paraların sahteliğini bilerek tedavüle koyduğunun kabulü gerektiği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Suça konu sahte paraların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verildikten sonra 5320 sayılı Kanun'un 17 ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16 ncı maddeleri uyarınca Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR