Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/1157 K.2023/3129

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.04.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 25.06.2015 tarihli ve 2015/513 Esas, 2015/754 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 25.06.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 13.04.2021 tarih ve 2019/14514 Esas, 2021/9439 Karar sayılı kararı ile "...basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunduğu...'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılamada; "sanığın yargılama aşamasında firari olduğu'' şeklindeki gerekçeyle yargılamanın genel hükümlere göre yürütülmesine ve sanık hakkında Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.11.2021 tarihli kararı ile tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talepleri; 1. Suç kastının bulunmadığına, 2. Sanık hakkında lehine olan yasal hükümlerden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddelerinin uygulanmamasının Yasaya aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek diğer nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; Elazığ Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın, ayrıldığı 5 günlük özel izinden dönmediği, iki günlük süre de geçmiş olmasına rağmen dönmeyerek firar ettiği, kovuşturma aşamasında 09.06.2015 tarihinde yakalandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın (1) nolu Temyiz Sebebi Yönünden;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; Elazığ Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunan sanığın 19.04.2015-14.04.2015 tarihleri arasında 5 gün özel izne ayrıldığı ancak teslim olması gereken süreden 48 saat geçmesine rağmen teslim olmayarak firar ettiği, akabinde kovuşturma aşamasında yakalandığı, Ceza İnfaz Kurumu görevlilerince tutulan tutanaklar, sanığın kabulü ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığından ve atılı suçun şekli suç olması karşısında sanığın kastının bulunmadığına yönelik temyiz itirazı reddedilmiştir.

2. Sanığın (2) nolu Temyiz Sebebi Yönünden;

Sanık hakkında verilen cezada Mahkemece ''Sanığın kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum olması nedeniyle şartları oluşmadığından CMK 231. ve TCK 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına'' şeklinde yasal gerekçelere yer verildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın, hakkında verilen cezada lehine olan yasal hükümlerin uygulanmasını gerektiğine dair temyiz itirazı reddedilmiştir.

3. Sanığın Re'sen Gözetilecek Diğer Temyiz Sebebi Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazı reddedilmiş ve hükmün onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR