Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/1340 K.2023/3275

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2015 tarihli iddianame ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır. 2. Niğde 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası

uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.Niğde 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.04.2021 tarihli ve 2019/11343 Esas, 2021/8876 Karar sayılı kararı ile ''....Anayasa Mahkemesinin14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, ''nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Niğde 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilerek hüküm kurulmuştur.

5. Ancak bu karara karşı sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Mahkemece genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucunda 17.12.2021 tarihli kararıyla sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, Niğde İlamat İnfaz Bürosu'nun 2013/5494 sayılı infaz dosyasından aranan sanığın 25.01.2015 günü saat 06.30 sıralarında yakalandığı, doktor raporu alınması için polis merkezine getirildiği esnada elindeki kelepçenin çıkartılmasını fırsat bilip görevli polis memurlarının elinden kurtulup polis merkezinden kaçarak firar ettiği, daha sonra saklandığı yerden aynı gün saat 09:30 sıralarında yakalanıp kapalı ceza infaz kurumuna alındığı iddiasına ilişkindir.

2. 25.01.2015 tarihli tutanakların içeriğine göre; 25.01.2015 günü 06:30 sıralarında durumundan şüphelenilmesi üzerine sanığın GBT sorgulamasında Niğde İlamat ve İnfaz Bürosu 2013/5494 karar sayılı dosyasından arandığının anlaşılması üzerine yakalanma işlemi yapıldığı, sanığın polis merkezinde kelepçesi söküldüğü, bu sırada sanığın kaçmaya başladığı, sanığın arkasından kovalanmasına ve havaya uyarı atışı yapılmasına rağmen yakalanamadığı belirlenmiştir.

3. Sanık savunmasında; firar ettikten 2 saat sonra polisler tarafından yakalandığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2012 tarih ve 2012/592 Esas, 2012/674 Karar sayılı kararında 10 ay hapis cezasının kamuya yararlı bir işte çalıştırma şeklinde seçenek yaptırıma çevrilmesi nedeni ile tekerrüre esas alınamayacağı ve sanık hakkında Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2012 tarih ve 2012/37 Esas,

2012/177 Karar sayılı karardaki suç eşyasının alınması veya kabul edilmesi suçundan 3.000,00 TL ve 500,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin (söz konusu Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2012 tarihli ilamına konu 5237 sayılı Kanun'un 165 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suç eşyasının alınması veya kabul edilmesi suçunun 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 üncü maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı ve UYAP ortamında yapılan araştırmada sanık hakkında mahkemesince

22.01.2020 tarihinde uzlaşma sağlanamaması nedeniyle hükmün aynen infazına karar verilmesi nedeniyle tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla) gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. 25.01.2015 tarihli tutanaklar, sanığın ikrarı ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mahkûmiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz talebi reddedilmiş ve hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün 1 inci paragrafında açıklanan nedenle, Niğde 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.12.2021 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulandığı paragrafta yer alan ''Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/592 Esas ve 2012/674 Karar sayılı ilamı ile verilen 10 ay hapis cezası''ibaresi çıkarılarak yerine ''Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2012 tarih ve 2012/37 Esas,

2012/177 Karar sayılı karardaki suç eşyasının alınması veya kabul edilmesi suçundan 3.000,00 TL ve 500,00 TL adli para cezası'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,