Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/1621 K.2023/3281

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığının 29.05.2013 tarihli iddianame ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.04.2021 tarihli ve 2019/10875 Esas, 2021/7050 Karar sayılı kararı ile ''....Anayasa Mahkemesinin14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilerek hüküm kurulmuştur.

5. Ancak bu karara karşı sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Mahkemece genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucunda 13.01.2022 tarihli kararıyla sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; kendisinin teslim olduğuna, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki indirimin uygulanması gerektiğine ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, suç tarihinde Ceyhan Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın 27.05.2013 tarihinde ceza infaz kurumunda firar ettiği iddiasına ilişkindir.

2. 27.05.2013 tarihli tutanak içeriğine göre; sanığın açık ceza infaz kurumunda firar ettiği belirlenmiştir.

3. Ceyhan M tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün, 12.02.2014 tarihli cevabi yazısında; sanığın infaz dosyasının kurumda olmaması nedeni ile firar ettikten sonra kendiliğinden mi teslim olduğu yakalanarak mı ceza infaz kurumuna alındığının bilinmediği bildirilmiştir.

4. İmamoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2014 tarihli cevabi yazısında; dosyanın tetkikinde dosya kapsamda sanığın kendiliğinden teslim olup olmadığı hususunda herhangi bir evraka rastlanmadığı, UYAP sisteminde yapılan sorgulamada, İmamoğlu Cumhuriyet Başsavcılığın 13.06.2013 tarih ve 2012/37 sayılı, Kozan İlamat ve İnfaz Bürosuna hitaben yazdığı müzekkerede sanığın İmamoğlu İlçe Emniyet Müdürlüğü ekiplerince yakalandığının belirtildiğinin anlaşıldığı bildirilmiştir.

5. Ceyhan M tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün, 20.03.2015 tarihli cevabi yazısında; sanık hakkındaki fiziki dosya ve UYAP kayıtları incelendiğinde, sanığın Ceyhan Açık Ceza İnfaz Kurumundan firar ederek İmamoğlu İlçe Emniyet Amirliğince 13.06.2013 tarihinde yakalandığına dair not bildirimli evrakın gönderildiği bildirilmiştir.

6. Sanık 13.06.2013 tarihinde savunmasında; ceza infaz kurumundan firar ettiğini ve bugün yakalandığını beyan etmesine rağmen 17.12.2013 tarihli savunmasında; polise teslim olduğunu, sivil polisleri arayarak kendisini almalarını söylediğini ve teslim olduğunu beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki indirimin uygulanmasına ilişkin temyiz isteği yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 252 nci maddesinin üçüncü fıkrasındaki, “Mahkeme, ikinci fıkra uyarınca hüküm verirken, 251 inci madde kapsamında basit yargılama usulüne göre verdiği hükümle bağlı değildir. Ancak, itirazın sanık dışındaki kişiler tarafından yapıldığı hâllerde 251 inci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca yapılan indirim korunur.” şeklindeki düzenleme göz önüne alındığında, basit yargılama sonucu verilen karara sanığın itiraz ettiği anlaşılmakla; mahkemece sanık hakkında basit yargılama nedeni ile indirim yapmamasına ilişkin kararı isabetli olduğu bu nedenle sanığın temyiz nedeni yerinde görülmemiş ve hükümde bu yönde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanığın, kendisinin teslim olduğuna temyiz isteği yönünden;

İmamoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2014 tarihli ve Ceyhan M tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün, 20.03.2015 tarihli cevabi yazılarına ve sanığın 13.06.2013 tarihli savunmasına göre sanığın İmamoğlu İlçe Emniyet Amirliğince 13.06.2013 tarihinde yakalandığı anlaşılmakla; sanık hakkında etkin pişmanlık koşullarının oluşmadığının anlaşılması karşısında, sanığın temyiz nedeni yerinde görülmemiş ve hükümde bu yönde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.27.05.2013 tarihli tutanak, sanığın ikrarı ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz talebi reddedilmiş ve hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR