Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/1685 K.2024/389

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.07.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. 2. Zonguldak

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.04.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 3 yıl 9 ay; cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.04.2014 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 15.02.2021 tarihli kararı ile cinsel istismarı suçundan verilen hükmün ''onanmasına'' cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün ''Mağdurenin aşamalardaki beyanları, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın olay gecesi onbeş yaşından küçük mağdureyi cebir, tehdit,

hile veya iradeyi etkileyen neden olmaksızın aracına aldıktan sonra gerçekleşen istismar eyleminden dolayı araçtan inmeye çalışan mağdureye izin vermediği ve bu sırada kullanılan cebrin ise çocuğun cinsel istismarı suçunun nitelikli halini oluşturduğu gözetilerek sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 109/1, 3-f, 5. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 109/2, 3-f, 5. maddeleri ile hüküm kurulması'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına,etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir. 2. Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığa daha ağır bir ceza tesis edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın katılan ... (Dinçer) Kuruoğlu cep telefonu ile sık sık arayarak görüşme isteğinde bulunduğu, olay günü buluştukları ve sanığın aracına aldığı katılanın ormanlık bir alana götürerek cinsel istismar suçuna teşebbüs ve cinsel amaçla hürriyetini kısıtlama suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık müdafii, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına yönelik temyiz talebinde bulunmuş ise de tüm dosya kapsamına göre mağdurun aşamalardaki beyanları, tanık anlatımları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın onbeş yaşından küçük olan katılanı cinsel amaçlı olarak hürriyetini tahdit ettiği ve sanık tarafından katılanın cinsel amaçla vücut bütünlüğüne dokunarak şahsına zarar verdiğinin anlaşılması karşısında; sanık müdafiinin temyiz talepleri yerinde görülmemiştir.

2. Sanık, katılanın abisine erkek arkadaşı olduğunu söyleyeceğini ve kendisi ile yaptığı görüşmelerin kayıtlarını abisine göstereceği konusunda tehditte bulunarak katılanın araca binmesini sağladığı olayda sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cebir kullanmak suretiyle gerçekleştirildiği anlaşılmakla; sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyetine karar verilmiş olması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR