Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2093 K.2024/1960

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Vezirköprü Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.02.2006 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında çocuğu cinsel amaçlı olarak hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2008 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2008 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 16.05.2012 tarihli ve 2011/15437 Esas, 2012/5546 Karar sayılı kararı ile "...

CMK.nın 191/3-b maddesine aykırı olarak iddianame okunmadan sanığın sorgusu yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Hükümlerden önce 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile CMK.nın 231/5. maddesinde öngörülen sınırın 2 yıla çıkartılması ve anılan maddenin 2. fıkrasıyla da 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında,

mahkemece 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi de gözetilerek hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve kurulan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

5. Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2021 tarihli kararı ile sanığın hakkındaki hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararı verilmesinden itibaren öngörülen beş yıllık denetim süresinin dolmuş olması nedeniyle davanın düşürülmesi yönündeki talebi reddedilmiş ve sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/123 Esas sayılı dava dosyasına ihbarda bulunulmuştur.

6. Sanığın tabi olduğu 5 yıllık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeni ile yapılan ihbar üzerine Vezirköprü 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün aynen açıklanmasına karar verilmiştir. 7. Sanığın denetim süresi içerisinde kasten işlediği kabul edilen suç nedeniyle Bursa

23. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2014 tarih ve 2014/665 Esas, 2014/371 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verilmiştir. Ancak Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin söz konusu hükmü açıklayıp mahkumiyet kararı ya da düşme kararı verip vermediği hususu dava dosyasının kapsamından belirlenememektedir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; dava dosyasının zamanaşımına uğramış olduğuna ve somut olayda sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın olay tarihinde 15 yaşından küçük olan ve aralarında bir ilişki bulunan mağdureyi aracına bindirerek gezdirmesi, daha sonra evine bırakmak istediğinde mağdurenin ailesinin evin önünde olmasından ötürü mağdureyi bir barakaya götürmesi ve geceyi burada geçirmeleri suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası kapsamında, mağdure ve müşteki beyanları, mağdurenin yaşının tespitine ilişkin Adli Tıp Kurumu raporu, sanık ve mağdure arasındaki telefon konuşmalarına ilişkin HTS kayıtları mevcuttur.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca denetim süresi içerisinde kasten işlenen suç nedeniyle hükmün açıklanacağı öngörüldüğü halde, sanığın bu karardan sonra işlediği iddia olunan eşe karşı basit yaralama suçu nedeniyle Bursa

23. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2014 tarih ve 2014/665 Esas, 2014/371 Karar sayılı kararı ile yine hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verilmiş olması karşısında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası kapsamında denetim süresi içerisinde işlenen bir suç nedeniyle kesinleşmiş mahkumiyet hükmünden bahsedilemeyecektir. Bu kapsamda Bursa

23. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2014 tarih ve 2014/665 Esas, 2014/371 Karar sayılı dava dosyasında söz konusu hükmün açıklanıp kesinleşmiş mahkumiyet kararı ya da düşme kararı verilip verilmediği hususu tespit edilmeden yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunduğundan Tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) nolu bentte açıklanan nedenle Vezirköprü