Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2188 K.2023/6667

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Doğanşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 06.11.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 20.02.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 05.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün ''5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 51 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddeleri yönünden yeterli gerekçe gösterilmeden uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi ve tekerrüre esas alınan ilam gösterilmeden tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle bozulmasına'' karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suç kastının bulunmadığına, ikinci kez mükerrerlere özgü infaz rejiminin uygulandığına ve sadece kullanma suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, kapalı cezaevine ....'yü ziyarete gelen sanığın üst aramasında, belirtilen şahsa verilmek üzere eşofman takım bulunan poşet içerisinde kenevir bitkisi olduğu anlaşılan madde ele geçtiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. 25.09.2013 tarihli üst arama tutanağı, 09.10.2013 tarihli adli tıp kurumu raporu, 02.10.2013 tarihli sanıktan alınan kan örneğine ait rapor, tanık beyanları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın suç kastının bulunmadığına ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında 20.02.2014 tarihli kararda tekerrür hükümlerinin ikinci kez uygulandığının belirtilmediği ve bu hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sanığın kazanılmış hakkı olduğu gözetilmeksizin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son hükmüne aykırı davranılarak ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiş, sanığın bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2021 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği; hükmün tekerrür uygulamasının yer aldığı 9. fıkrasından "ikinci kez" ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,