Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2262 K.2024/928

Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2017 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmıştır. 2. Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 3. Sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 01.07.2020 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istekleri, sübuta, suç unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, şayet beraat kararı verilmeyecekse, üst sınırdan ceza verildiğine, etkin pişmanlık hükümleri ile lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, cep telefonundan mesajlar göndererek cinsel tacizde bulunduğu işletmesinde çalışan 17 yaşındaki mağdur çocuğu, iş çıkışında araçla yanına yaklaşarak araca binmesini istediği, mağdur çocuğun araca binmesi üzerine kapıyı kilitleyerek hareket ettiği, araçtan inmek isteyen mağdur çocuğu darp ettiği, ardından mağdur çocuğun araçtan atlayarak kaçtığı iddiasına ilişkindir.

2. Alanya Devlet Hastanesince düzenlenen 16.02.2017 tarihli adli muayene raporunda, mağdur çocuğun mevcut yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu, hayati tehlikesinin bulunmadığı belirtilmiştir.

3. Görevlilerce düzenlenen 16.02.2017 tarihli tutanakta, 155 ihbar hattı'nı arayan ...'ın, daha önceden tanıdığı ... tarafından kaçırılmaya çalışıldığı ve araçtan atlayarak kaçtığı şeklindeki ihbarı üzerine belirtilen yere gidilerek mağdur çocuğun alındığı belirtilmiştir. 4. Sanık, tevil yollu ikrar içeren savunmada bulunmuştur. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Mağdur çocuğun anlatımları, bu anlatımlarla uyumlu adli rapor ve tutanak içerikleri dikkate alınarak atılı suçun oluştuğu gerekçesiyle, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk derece mahkemesinin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Cinsel taciz suçuna yönelik temyiz incelemesinde. 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan;

“... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir. B. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yönelik temyiz incelemesinde.

1. Sanık hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken "suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı" dikkate alınarak belirlenen temel cezada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 61 inci maddesine bir aykırılık bulunmamış, ceza miktarı itibariyle yasal şartları oluşmayan 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51 inci maddelerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Mağdur çocuğun, sanık tarafından araca bindikten sora darp edildiği anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanunun 110 uncu maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin bu hususa ilişkin temyizsebepleri reddedilmiştir.

2. Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Cinsel taciz suçu yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 01.07.2020 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin 01.07.2020 tarihli kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alanya