Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2296 K.2024/863

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cebir tehdit kullanmak suretiyle mağdurun beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci, dördüncü ve altıncı fıkrası, 43 üncü madde, 53 üncü madde ve 63 üncü maddeleri ile 109 uncu maddenin ikinci fıkrası, üçüncü fıkranın f bendi ve beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.05.2014 tarihli ve 2013/65 Esas, 2014/62 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 6 yıl 3 ay hapis cezasına karar verilmiştir. 3. Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.05.2014 tarihli ve 2013/65 Esas, 2014/62 Karar sayılı kararının sanık müdafisi tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 20.10.2021 tarihli ve 2021/21880 Esas, 2021/8562 Karar sayılı kararı ile "...sanığın, olay tarihinden önce arkadaşı olan on beş yaşından küçük mağdureyi farklı tarihlerde götürdüğü yerlerde hile ve cebirle alıkoyduğu hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle mağdurenin yaşı itibarıyla hukuken geçersiz rızasına istinaden gerçekleşen alıkoyma eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 109/1, 3-f, 5,

43. maddelerinde düzenlenen zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Ödemiş

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.2022 tarihli ve 2021/251 Esas, 2022/23 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının f bendi, beşinci fıkrası ile 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği mükerrer cezalandırma yasağına uyulmaması nedeniyle kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın olay tarihinde 15 yaşından küçük mağdura toka ve benzeri hediyeler almak suretiyle mağduru birden fazla kez harabe bir eve götürerek mağduru öpmek ve vücudunu okşamak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, sanığın en son mağduru 29.11.2012 günü saçlarından tutarak sürüklemek suretiyle harabe eve götürdüğü, mağduru öpüp okşamak suretiyle istismarda bulunduğu ve bu şekilde sanığın mağdura karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Kolluk görevlilerince hazırlanan tutanaklar ve Manisa Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinin 05.12.2013 tarihli raporu ve tanık ifadeleri dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre, mağdur ile sanığın arasında olay öncesinde arkadaşlık ilişkisi olduğu, sanığın, mağduru saçlarından tutarak sürüklemek suretiyle harabe eve götürdüğü, mağduru öpüp okşadığı olayda sanığın savunmaları, mağdurun anlatımları, tanık ifadeleri, Yargıtay bozma ilamı ve dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın olay tarihinde 15 yaşından küçük mağdura yönelik kişiyi cinsel amaçla farklı tarihlerde hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine yönelik mahkeme kabulünde isabetsizlik olmadığından, sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ödemiş