Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2538 K.2023/3467

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yalvaç Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2012 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2015 tarihli sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararlarının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 07.05.2019 tarihli ve 2016/6791 Esas, 2019/2791 Karar sayılı ilamı ile, "...Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın katılan ...’e yönelik eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, anılan suçtan mahkumiyetleri yerine, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı sonrası Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.09.2019 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı olmak üzere 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.09.2019 tarihli kararının, sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ... müdafii, sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29.06.2021 tarihli ve 2020/3959 Esas, 2021/17064 Karar sayılı ilamı ile, sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma kararı sonrası Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, ayrı ayrı olmak üzere 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'ın temyiz isteği, katılanın rızası ile hareket ettiğine, suçun oluşmadığına, haksız tahrik indirim oranının en alt seviyede belirlenmesinin hukuka aykırı olduğuna ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, sanık hakkında belirlenen hapis cezası üzerinden haksız tahrik hükümleri uyarınca 1/2 oranında indirilmesi yapılması gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık ...'ın temyiz isteği, katılanın rızası ile hareket ettiğine, suçun oluşmadığına, haksız tahrik indirim oranının en alt seviyede belirlenmesinin hukuka aykırı olduğuna ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

4. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına, temel hapis cezasının soyut gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiğine, haksız tahrik hükümleri uyarınca belirlenen indirim oranının en alt seviyeden olmasının ve sanıklarının savunmalarına itibar edilmemesinin adil yargılama ilkesini ihlal ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanıklara olay öncesine dayalı borcu olan katılanın olay günü, Senirkent ilçesine geldiği, bu durumu öğrenen sanıkların alacak konusunu katılan ile konuşmak için katılanın yanına gittikleri ancak sonuç alamayacaklarını anlayınca, katılanın kendileri ile birlikte Yalvaç İlçesi, ...

Köyü’ne gelmesini istedikleri, katılanın da, kullanımındaki araçla sanıklar ..., ... ve ... ile birlikte yola çıktığı, yolda boş bir arazide durup bir süre oyalandıkları, sanık ...’ın anılan yere gelip katılanı darp ettikten sonra ayrıldığı; bu aşamadan sonra katılan ...’i, önce sanık ...'nün ... Köyü'nün girişindeki besihanesine götürüp burada bir süre tutup, ardından ...

Kasabası merkezine gidip içecek bir şeyler aldıktan sonra sanık ...'ın meyve bahçesine götürdükleri, buradan da aynı şekilde hep beraber sanık ...'nün ... Köyü'ndeki evine gidip yemek yedikleri, aracın bagajından alıp getirdikleri pantolonu giymesini sağladıkları katılan ...’i burada gecelemek zorunda bıraktıkları, sabah erken saatlerde ...

Köyü yakınlarındaki bir su kıyısına gittikleri, katılanın, sanık ...'nün cep telefonu ile arayıp ödeme konusunda kendisinden yardım istediği sanık ...’ün, mağdurun borcuna karşılık bir çek bulduğunu haber vermesi üzerine çek örneğinin faksını alabilmek için Yalvaç PTT şubesine geldikleri, sanık ...’ın, gelen faks çıktısı ile ilgili bankadan sorgulama yapıp çeki teyit ettirdiği, bu sırada sanık ...’ın, Jandarma görevlilerince telefonla aranıp haklarında ihbar bulunduğunun bildirilmesi üzerine,

sanıkların, katılan ile birlikte Jandarma karakoluna gittikleri, bu suretle sanıkların katılana yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Olayın intikal şekli ve zamanına, mağdurun aşamalardaki birbiri ile uyumlu beyanlarına, sanıkların aşamalardaki savunmalarına, olay öyküsü ile uyumlu doktor raporlarına, 22.09.2011 tarihli ihbar tutanağına, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıkların katılanın hürriyetini Olay ve Olgular bölümünde belirtildiği şekilde kısıtladıkları anlaşılmakla, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık ...'ın katılanın rızası ile hareket ettiğine, suçun oluşmadığına,

haksız tahrik indirim oranının en alt seviyede belirlenmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanık ... müdafinin sanık hakkında belirlenen hapis cezası üzerinden haksız tahrik hükümleri uyarınca 1/2 oranında indirilmesi yapılması gerektiğine, sanık ... müdafinin katılanın rızası ile hareket ettiğine, suçun oluşmadığına, haksız tahrik indirim oranının en alt seviyede belirlenmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanık ... müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına, temel hapis cezasının soyut gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiğine,

haksız tahrik hükümleri uyarınca belirlenen indirim oranının en alt seviyeden olmasının ve sanıklarının savunmalarına itibar edilmemesinin adil yargılama ilkesini ihlal ettiğine yönelik temyiz nedenlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Kolluk tarafından düzenlenen 22.09.2011 tarihli ihbar tutanağı ve tüm dava dosyasından kolluk tutanağından anlaşıldığı üzere sanıkların katılanı hakimiyetleri altına aldıktan sonra darp etmek suretiyle şahsına zarar vermelerinin yanında soruşturma başladıktan sonra jandarma karakoluna giderek katılanı serbest bıraktıkları anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 110 uncu maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama şartlarından olan, mağdurların şahıslarına zarar verilmeden ve soruşturma başlamasından önce bırakılması şartlarının gerçekleşmediği anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ve ...'ın etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz talepleri reddedilmiştir.

V. KARAR