Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2931 K.2023/2020

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.12.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.03.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.03.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.12.2018 tarihli kararı ile (Sanık savunmasında firarı gerçekleştikten sonra kendisinin gelip teslim olduğunu belirtmesi karşısında, nerede ve nasıl yakalandığına ilişkin dosyada herhangi bir tutanak veya bilgi bulunmadığından, 5237 sayılı Kanun'un 293 üncü maddesinin uygulama yeri olup olmadığının tespiti bakımından sanığın kolluk kuvvetlerince mi veya kendiliğinden mi teslim olmak suretiyle yakalandığı hususu araştırılıp tespit edildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması.) bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma Üzerine; Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 23.01.2020 tarihli kararı ile bozma ilamına uyarak, hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 293 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 23.01.2020 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.04.2021 tarihli kararı ile (Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'una 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek "basit yargılama usulü" yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu) bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma Üzerine; Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 03.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 293 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

7. Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 03.12.2021 tarihli kararına sanığın itiraz etmesi üzerine aynı Mahkeme'nin 22.02.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'nun 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 293 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İncelemeye konu olay; Adana Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığın, 18.12.2014 tarihinde yapılan akşam sayımında koğuşunda bulunamaması, firar etmiş olduğu iddiasına ilişkindir. 2. 19.12.2014 tarihli tutanağa göre, sanık Kürkçüler kavşağında polis ekibinin yanına kendiliğinden giderek cezaevinden firar etmiş olduğunu belirterek teslim olmuştur. 3. Sanık cezaevinden kaçtığını ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında cezası daha ağır olan Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/55 Esas, 2013/306 Karar sayılı ilamı yerine, Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/331Esas, 2013/602 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamdaki suçun hükümden sonra uzlaşma kapsamına alındığı gözetildiğinde bu suç yönünden uyarlama yargılamasının yapılıp yapılmadığının araştırılması ve tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi, mümkün görülmüştür.

3. Ceza İnfaz Kurumu görevlileri tarafından tutulan tutanak ve sanığın kendiliğinden teslim olduğuna ilişkin düzenlenen tutanak ile sanığın ikrarı karşısında; sanığın bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR