Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/3136 K.2024/2944

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tokat Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2016 tarihli iddianamesiyle sanıklar Mustafa ve Ali hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesi delaletiyle 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesi' nin 09.05.2018 tarihli kararı ile görevsizlik kararı verilmiştir.

3.Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesi' nin 13.05.2019 tarihli kararıyla sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

4.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 26.01.2022 tarih ve 2019/2300 Esas, 2022/155 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararlarının kaldırılmasına, sanıklar Ali ve Mustafa'nın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 110 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'nın temyiz isteği; suç kastı bulunmadığına, mağdurların araca rızayla bindiklerine, mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna, atılı suçu işlemediğine, kendisine iftirada bulunulduğuna ilişkindir. 2.Sanık ...'nin temyiz isteği; suçsuz olduğuna, mağdurların çelişkili beyanda bulunduklarına ilişkindir. 3.Sanık ... müdafinin temyiz isteği; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, yoklukta hüküm kurulduğuna, sanığın hukuki haklarının kısıtlandığına, gerekçesiz olarak hüküm kurulduğuna, hangi delilin hüküm kurmaya esas alındığının açıklanmadığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay, sanıkların, suç tarihinde 15 yaşından küçük olan ve geçerli bir rıza açıklama ehliyetine sahip olmayan mağdurları araçlarına bindirerek yanlarında tutmak suretiyle iştirak halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince; sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine ilişkin tüm dosya kapsamından kesin ve inandırıcı delil elde dilemediği kanaatiyle sanıkların üzerlerine atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; "...Sanıkların, suç tarihinde 15 yaşından küçük olan ve geçerli bir rıza açıklama ehliyetine sahip olmadıkları anlaşılan mağdurları araçlarına alarak Şaraphane denilen mevkiye götürmek şeklindeki tek eylemlerinin zincirleme şekilde birden fazla kişi ile birlikte çocuğa karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, ancak sanıkların bu suç nedeniyle soruşturmaya başlanmadan önce mağdurların şahsına zararları dokunmaksızın mağdurları ikamet ettikleri mahallelerine bıraktıkları anlaşılmakla...." şeklindeki gerekçeyle ilk derece mahkemesince sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararlarının kaldırılarak atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dava dosyası içeriği, mağdurların beyanları, katılan anlatımları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, tanık beyanları, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ...'nın, suç kastı bulunmadığına, mağdurların araca rızayla bindiklerine, mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna, atılı suçu işlemediğine, kendisine iftirada bulunulduğuna, sanık ... ve müdafinin, sanığın suçsuz olduğuna, mağdurların çelişkili beyanda bulunduklarına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, yoklukta hüküm kurulduğuna, sanığın hukuki haklarının kısıtlandığına, gerekçesiz olarak hüküm kurulduğuna,

hangi delilin hüküm kurmaya esas alındığının açıklanmadığına, kararın bozulması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 26.01.2022 tarih ve 2019/2300 Esas, 2022/155 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii ile sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

...