Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/3237 K.2023/1174

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2004 tarihli iddianamesiyle açılan davada sanığın 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1 delaletiyle 430 uncu maddesinin birinci fıkrası, 61 ... maddesi gereğince cezalandırılması istenmiştir. 2. Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.03.2006 tarihli ve 2006/3 Esas, 2006/136 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında lehe kabulüyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109 uncu maddesinini ikinci fıkrası,

aynı maddenin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 35 ... maddesi, 62 nci maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesi tarafından 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesindeki yasa değişikliği nedeniyle kararın bozulduğu, 3. Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2010 tarihli ve 2009/199 Esas 2010/24

Karar sayılı kararı ile sanık hakkında "Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenini üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri,

aynı Yasanın 35 ... maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip 26.03.2010 tarihinde kesinleşen karar denetim süresi içinde 07.03.2013 tarihinde kasıtlı suç işlenmesi nedeniyle dosya ele alınarak aynı mahkemesince 30.03.2022 tarihli ve 2022/77 Esas 2022/121 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası,

aynı maddenini üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri,aynı yasanın 35 ... maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekil Hakkında Kanun'un 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/3 maddesinde belirlenen 10 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 765 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 27.03.2006 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten hükme kadar durma süresi de eklenerek 10 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2022/77 Esas 2022/121 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,