Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/3377 K.2024/1811

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında verilen kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kağızman Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.04.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başkasına ait banka hesapları ile ilişkilendirilerek sahte kredi kartı üretme, sahte kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Kağızman Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafii ile katılan banka vekilinin istinaf başvurularının kabulüne, hükmün kaldırılmasına, sanığın eylemleri başkasına ait banka hesapları ile ilişkilendirilerek sahte kredi kartı üretme ve sahte kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarını oluşturduğu kabul edilerek, atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ve müdafinin temyiz istekleri, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, hükmün şüphe giderilmeden kurulduğuna, sanığın şüpheden mahkum edildiğine, ilişkindir. 2. Katılan banka vekilinin temyiz isteği, sanık hakkında tayin olunan cezanın az olduğuna, caydırıcı olmadığına, üst hadden ceza verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay; sanığın, ele geçirdiği mağdura ait kimlik bilgilerini kullanarak, telefon bankacılığı üzerinden mağdur adına kredi kartı başvurusunda bulunduğu, bu başvuru üzerine oluşturulan kredi kartının sanığa teslim edildiği, ardından sanığın suça konu kredi kartını birden fazla kez kullanmak suretiyle atılı suçları işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu kabul edilerek bu suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında kurulan hükme yönelik sanık ve müdafii ile katılan banka vekilinin istinaf başvuruları kabul edilerek, hükmün kaldırılmasına, sanığın başkasına ait banka hesapları ile ilişkilendirilerek sahte kredi kartı üretme ve sahte kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarından mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Bölge Adliye Mahkemesince, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araç, zaman ve yer, kastına dayalı kusurun ağırlığı, güttüğü amaç ve saiki gözetilerek, sanık hakkında temel cezaların yazılı şekilde alt sınırdan tayin olunmasında, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddelerine aykırılık bulunmamıştır.

2. Mağdurun aşamalardaki beyanları, sanığın savunmaları, tanık ifadeleri, HTS kayıtları, ses ve imza inceleme raporları, banka cevabi yazıları, polis araştırma tutanakları ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Bölge Adliye Mahkemesinin sanığın atılı suçları işlediğine dair kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafii ile katılan banka vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesinin, 25.03.2022 tarihli, 2019/4094 E. sayılı kararında sanık ve müdafii ile katılan banka vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,