Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/3473 K.2023/5349

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Doğanşehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.05.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 12.07.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlünün veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 12.07.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 20.04.2021 tarih ve 2021/146 Esas, 2021/11428 Karar sayılı kararı ile "...basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunduğu...'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılamada; 13.09.2021 tarihli kararıyla sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanarak sanık hakkında 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.09.2021 tarihli kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine yargılamanın genel hükümlere göre yapıldığı ve Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.11.2021 tarihli kararıyla sanık hakkında hükümlünün veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın hükümlü olarak bulunduğu Doğanşehir Açık Ceza İnfaz Kurumundan tedavisinin yaptırılması amacıyla hastaneye götürüldüğü, hastanede iken lavabo ihtiyacının karşılanması amacıyla infaz koruma memurlarından izin istediği ve lavaboya gönderildiği ardından lavabodan dönmeyerek hastaneden kaçtığı ve bu suretle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın Temyiz Sebebi Yönünden

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın hükümlü olarak bulunduğu Doğanşehir Açık Ceza İnfaz Kurumundan 10.05.2016 tarihinde tedavisinin yaptırılması amacıyla hastaneye götürüldüğü, hastanede iken lavabo ihtiyacının karşılanması amacıyla infaz koruma memurlarından izin istediği ve lavaboya gönderildiği ardından lavabodan dönmemesi üzerine yapılan kontrollerde hastaneden kaçtığı, aramalara rağmen yakalanamadığı ve bu suretle sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediğinin; Doğanşehir Açık Ceza İnfaz Kurumu infaz koruma memurları tarafından tutulan 10.05.2016 tarihli tutanak,vukuat raporu ve sanığın ikrara yönelik savunması ile sabit olduğu anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.11.2021 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz talebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz talebinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,