Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/3697 K.2024/4248

Başsavcılığının 22.12.2017 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Antalya

5. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2018 tarihli kararı ile banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 06.07.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 25.06.2022 tarihli ve 2021/20235 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2022 tarihli ve KYB-2022/96053 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2022 tarihli ve KYB-2022/96053 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Dosya kapsamına göre, Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/05/2018 tarihli kararının dosya dışı diğer sanıklar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin 20/03/2019 tarihli ve 2019/314 esas, 2019/640 sayılı kararı ile suça konu eylemin bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğundan bahisle yeniden hüküm kurulmak suretiyle mahkumiyet kararları verildiği,

dosya dışı diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde kart bilgilerini ele geçirdiği kişileri telefon yoluyla arayarak banka görevlisi olduğunu söyledikten sonra hesaplarındaki paraları ele geçiren sanığın eyleminin de bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu halde, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu hükümde, hükümlü hakkında tekerrüre esas alınan Adana

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2012 tarihli ve 2012/126 Esas, 2012/1161 Karar sayılı kararı ile, 1.800,00 TL adli para cezasının yerine getirme tarihinin 21.03.2013 olduğu, inceleme konusu olaydaki suç tarihinin infaz tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen 3 yıllık süre dolduktan sonra işlenmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, bunun yerine adli sicil kaydında yer alan Adana

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2013 tarihli ve 2013/24 Esas, 2013/260 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerektiği yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR