Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/3785 K.2023/5639

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kemaliye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.02.2016 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında iftira suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Kemaliye Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2018 tarihli kararı ile sanıklar hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.09.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanların istinaf başvurusu üzerine İlk Derece Mahkemesinin beraat kararlarının kaldırılmasına, sanık ... hakkında iftira suçundan 10 ... hapis cezası ile mahkûmiyetine, sanık ... hakkında iftira suçundan 10 ... hapis cezası ile mahkûmiyetine ve bu hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'nın temyiz isteği; suç işleme kastı bulunmadığına, başvuruların şikayet ... kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, re'sen dikkate alınacak nedenlerle cezanın kaldırılması gerektiğine ilişkindir. 2. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanıkların şikayet ... kapsamında başvuruda bulunduklarına, iftira suçunun unsurları itibariyle oluşmadığına, kararın sanıklar lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanıkların aynı kasıt ve eylem birliği içerisinde birlikte hareket ederek Kemaliye'de memuriyet görevini devam ettiren katılanlara yönelik haksız olarak, rüşvet aldıkları yönünde ve görevi ihmal ettiklerine yönelik asılsız suç isnatlarında bulunmak suretiyle zincirleme şekilde iftira suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince sanıkların, katılanların işlemediğini bildiği halde ihbar ve şikayette bulunduğuna, katılanların haklarında sırf soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını veya idari yaptırım uygulanmasını sağlamayı amaçladıklarına ve bu kapsamda kötü niyetli hal ve hareket içerisinde bulunarak özel kasıtla hareket ettiklerine dair tüm dosya kapsamında şüpheden uzak somut delillerin bulunmadığı, yalnızca bir dilekçeye imza atmanın iştirak halini göstermeyeceği, sanıkların iftira suçuna ilişkin fiili ve hukuki irtibatının kurulamadığı, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin ... olmadığı gerekçesiyle sanıkların beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanıkların katılanlar hakkındaki iddiaları ile ilgili herhangi bir delil sunamadıkları, katılanlar ile ilgili somut suç iddialarında bulunduklarını, böylece yetkili makama bu şahıslar hakkında işlemediklerini bildiği halde soruşturma başlatılması veya idari yaptırım uygulanması için açıkça hukuka aykırı bir fiil isnat ettikleri gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında iftira suçundan kurulan beraat kararlarının kaldırılarak sanıklar hakkında iftira suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanıkların aynı dilekçe ile birden fazla katılana karşı iftira suçunu işlediğinin kabulü ile haklarında hükmolunan cezadan zincirleme suç hükümlerine göre arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamış ve kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık ... hakkında 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı olarak hak yoksunluğuna hükmedilmiş ise de bu hususun infaz aşamasında giderilebileceği gözetilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

1. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

Sanıkların katılanlar hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak amacıyla hukuka aykırı bir fiil isnadıyla iftira suçunu işlediklerine yönelik Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık ...'ın suç işleme kastı bulunmadığına, başvuruların şikayet ... kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, Cumhuriyet savcısının, sanıkların şikayet ... kapsamında başvuruda bulunduklarına, iftira suçunun unsurları itibariyle oluşmadığına, kararın sanıklar lehine bozulması gerektiğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ... sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2019/1182 Esas, 2021/638 Karar sayılı kararında sanık ... ve Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,