Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/3864 K.2023/5409

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çanakkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 30.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve silahla tehdit suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2015 tarihli kararı ile sanığın 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve silahla tehdit suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir.

3. Mahkemenin, 16.10.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 24.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükmün onanmasına ve sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün "..sanığa usulüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp sonucuna göre hukukî durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası, Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli kararı ile sanığın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 25 gün hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği, bir sebep içermemektedir. 2. Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın cezaevinde bulunması sebebiyle ön ödemeyi nereye yapacağını bilemediğine, mahkemece duruşma zaptının kendisine gönderilmesini beklediğine, bu nedenle sanığa ön ödemeyi yapması için yeniden süre verilmesi gerekirken süre verilmeksizin mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın kullandığı araçta 6136 sayılı Yasa kapsamında 6 adet 9 mm fişeğin el geçirildiği iddiasına ilişkindir. 2. Sanık yakalandığı esnada ve soruşturma aşamasında suçlamayı kabul etmiştir.

IV. GEREKÇE

Tekerrüre esas alınan ilamdaki mahkûmiyet, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 165 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suç eşyasının alınması veya kabul edilmesi suçunun 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı Kanun'un 165 inci maddesinde tanımı yapılan suç eşyasının alınması veya kabul edilmesi

uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşıldığından, bahse konu suçtan mahkûmiyeti içeren ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1. Sanığa ön ödemeyi yapması için yeniden süre verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükümde, sanığın kavga esnasında av tüfekleriyle havaya doğru ateş ettiği, olay sonrasında sanığın kullandığı araçta Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü raporuna göre, 6136 sayılı Yasa kapsamında 6 adet suça konu fişeklerin ele geçirildiği, mahkemece sanığa usulüne uygun şekilde ön ödeme önerisi ve ihtarının yapıldığı, sanığın buna rağmen yasal süre içerisinde ön ödemede bulunmadığı anlaşıldığından hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR