Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/404 K.2023/2564

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.11.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 12 nci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 53, 54 ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Akçakale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 6 yıl hapis ve 1000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ,hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve müsadereye karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 31.01.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm fıkrasından 4 üncü bentten "Sanığa verilen adli para cezasının, hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan tebligata rağmen 30 gün içinde ödenmeye başlanmaması halinde 5237 sayılı TCK’nın 52/4 maddesi uyarınca geri kalan ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa İHTARINA, (İhtarat yapılamadı.)" ibaresinin çıkartılarak, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uygulamasından sonra gelmek üzere hükme "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; cezanın alt sınırdan verilmesi gerektiğine, silahları kendi ve babasının güvenliği için bulundurduğuna, silahların niteliğine ilişkin gerekli raporların aldırılmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, sanığın evinde ve işyerinde yapılan aramada, sanığa ait taşınması ve bulundurması ruhsata tabi olan ve yapılan inceleme ile 6136 sayılı Kanun kapsamında kalan Glock marka yarı otomatik tabanca ile 6136 sayılı Kanun kapsamında kalan ve vahim silahlardan olan 138719 numaralı otomatik tabanca ve 131 adet 9x19mm çapında fişek ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası içerisinde bulunan 02.06.2016 tarihli tutanakta, sanığın ikametinde çek yat içinden çıkan bayan çantasından bir adet she marka ''138719'' numaralı otomatik tabanca, aynı tarihte yine sanığın işyerinde yapılan aramada giriş kısmında masaüstünde Glock marka tabanca ele geçirildiği belirtilmiştir.

3. Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 20.06.2016 tarihli raporda, Glock marka yarı otomatik tabancanın mekanik arızasının olmadığı, 6136 sayılı Kanuna göre yasak nitelikte olduğu, aynı kanunun 12 nci maddesinin 4 üncü fıkrasında belirtilen vahim silahlardan olmadığı,''138719'' numaralı silahın seyyar dipçikli, otomatik tabanca olduğu, mekanik arızasının olmadığı, 6136 sayılı Kanuna göre yasak nitelikte olduğu ve 6136 sayılı Kanun'un 12 inci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen vahim silahlardan olarak mütalaa edilmesi gerektiği kanaatine varıldığı görülmüştür.

4. İlk Derece Mahkemesince, dava dosyası içerisindeki kriminal raporun denetime elverişli olduğu kanaati ile sanığın 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 ve 58 inci maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

5271 sayılı Kanun'un 280 inci fıkrasının (a) bendi, 303üncü madde ve fıkraları uyarınca hüküm fıkrasından 4. bentten "Sanığa verilen adli para cezasının, hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan tebligata rağmen 30 gün içinde ödenmeye başlanmaması halinde 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca geri kalan ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa İHTARINA, (İhtarat yapılamadı.)" ibaresinin çıkartılarak,

5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uygulamasından sonra gelmek üzere hükme "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine," ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın evinde ve işyerinde yapılan aramalarda 6136 sayılı Kanun hükümlerine göre yasak nitelikte silahların ele geçtiği, sanığın atılı suçu ikrarı, Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 20.06.2016 tarihli rapor ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin 3 üncü fıkrası uyarınca hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse

çevrilemeyeceğinin belirtilmesi ve tüm dava dosyası içeriği birlikte değerlendirildiğinde, İlk Derece Mahkemesinin kararının düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle sanık müdafinin cezanın alt sınırdan verilmesi gerektiğine, silahları kendi ve babasının güvenliği için bulundurduğuna, silahların niteliğine ilişkin gerekli raporların aldırılmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 31.01.2018 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,