Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4043 K.2023/6396

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.08.2018 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2020 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 20.10.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak; sanık ... hakkında atılı suçtan 1 yıl 3 ay hapis cezası, diğer sanıklar hakkında ise ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... ve müdafiinin temyiz isteği; uyuşturucu madde ele geçmediğine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına ve eksik inceleme yapıldığına ilişkindir. 2. Sanık ...'ın temyiz isteği atılı suçu işlemediğine, cezanın haksız olduğuna ilişkindir. 3. Sanık ...'ın ve sanık ...'ın temyiz istekleri mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Temyiz dışı ...'un 22.07.2017 günü açık ceza infaz kurumu tel örgülerden içeri bir cisim attığı, ceza infaz kurumunda mevcut kamera görüntülerine göre cismi sanık ...'ın aldığı, diğer sanıkların da yanına geldiği, bahse konu cismin ele geçmemesi nedeniyle ne olduğunun tespit edilemediği ancak dosyada mevcut raporda sanık ...'ın kanında, sanık ...'nin kanında ve idrarında MDMA (ekstazi) ve MDA, sanık ...'ın esrar etken maddesi THC metaboliti bulunduğu, sanık ... ile ilgili inceleme yapılmadığı, sanıkların savunmalarında izinli oldukları dönemde uyuşturucu kullandıklarını belirttikleri, sanıkların olay tarihine yakın zaman diliminde izinli olmaları karşısında bu savunmalarına itibar edilerek mahkemece sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Temyiz dışı sanık ...'un ceza infaz kurumu bahçesine attığı nesneyi sanık ...'ın aldıktan sonra sanıklar ... ve ... ile buluştuğunun tespit edilmesi ile sanık ...'ın yerden aldığı uyuşturucu maddeyi sanıklar ... ve sanık ...'a verdiğini ve içinde tablet bulunduğunu beyan etmesi, sanıklar ... ve ...'nin tahlille kullandıkları tespit edilen uyuşturucu ekstazi maddesinin özel izinde iken kullanmadıkları anlaşılmakla, infaz kurumuna yasak eşya sokma suçunu işledikleri sabit olmakla incelemeye konu hükümler kaldırılarak sanıklar hakkında ayrı ayrı mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

1. 08.09.2017 tarihli Adli Tıp Kurumundan alınan rapor, sanıklara ait izin belgeleri, temyiz dışı sanık ...'nın beyanları, genel arama tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin suçun sübutu ve suç niteliğinin belirlenmesinde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ..., ..., ... ve ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümde, tekerrüre esas alınan ilamda yer alan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçun, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, uyarlama yargılaması yapılıp uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/795 Esas, 2016/843 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de, bu hususun 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V.KARAR

A. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hüküm yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 20.10.2021 tarihli kararında sanık ..., ..., ... ve ... müdafiinin tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,