KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2022/4068 E., 2024/8093 K.
- Karar tarihi
- 30 Ekim 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/1056 Esas, 2021/1090 Karar
- Suç
- Halk arasında korku ve panik yaratmak amacıyla tehdit
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKİ SÜREÇ A. İstanbul (Anadolu) Cumhuriyet
Karar Detayı
630 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Başsavcılığının 20.12.2019 tarihli iddianamesiyle; sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 213 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, hak yoksunluklarının uygulanması ve suça konu silahın müsaderesi istemiyle kamu davası açılmıştır. B. İstanbul (Anadolu)
35. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2020 tarihli kararıyla; sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 213 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. C.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi
27. Ceza Dairesinin 16.09.2021 tarihli ve 2021/1056 Esas, 2021/1090 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1.Dava konusu olay; sanığın, suç tarihinde alkollü bir vaziyette 15 Temmuz Şehitler Köprüsü'nün ortasında durup aracının bagajından çıkardığı silahı sallayarak araçları durdurmak, bir adet tüpü yere koyup silahı başına doğrultarak yaklaşık bir saat kadar süreyle eylemini devam ettirmek suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.
2.Oluş, tüm dosya kapsamı, sanığın ikrar içeren savunması ile görüntü çözüm tutanağı birlikte değerlendirilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın eylemini; silah ve silahtan sayılan tüple gerçekleştirdiği anlaşıldığından; cezasında 5237 sayılı Kanun'un 213 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
5237 sayılı Kanun'un 213 üncü maddesinde düzenlenen halk arasında korku ve panik yaratmak amacıyla tehdit suçunda korunan hukuki yarar, halkın hayat, sağlık, vücut veya cinsel dokunulmazlığı ya da malvarlığının, dolayısıyla, bireylerin taşıdığı, ... esasına dayalı bir hukuk toplumunda yaşadıklarına dair duygunun korunmasıdır. Bu suçun mağduru ise, toplumu oluşturan herkestir.
Maddedeki anlamıyla halk tabiri, belirli bir yerde veya çevrede yaşamayan belirsiz sayıdaki kişilerdir.
Bu açıklamalar ışığında somut olayda; oluş, tüm dosya kapsamı, görüntü inceleme tutanağı ile sanığın ikrar içeren savunması birlikte değerlendirildiğinde; sanığın insan yoğunluğunun olduğu köprüde aracını yolun ortasında durdurup piknik tüpünü yolun ortasına koyarak ve silahı başına doğrultarak yaklaşık bir saat süreyle eylemini devam ettirmek suretiyle belirsiz sayıdaki kişileri özellikle sağlık, vücut ve malvarlığı bakımından tehdit ettiği anlaşıldığından mahkumiyetine karar verilmesinde ve eleştiri dışında uygulamada hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 16.09.2021 tarihli ve 2021/1056 Esas, 2021/1090 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.