Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4076 K.2023/8718

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6831 sayılı yasaya aykırılık suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2020 tarihli kararı ile sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 6.000,00 TL Adli para cezası ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 01.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin ikinci fıkrasını uyarınca ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kararının kaldırılmasına,

sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan beraatine ve düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Hazine vekilinin temyiz isteği, işgal edilen taşınmaz hakkında kesinleşen bir çalışma olmaması ve suç tarihindeki mevcut durum da orman olması nedeni ile sanığın cezalandırılması gerektiğine, beraatine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Katılan ... vekilinin temyiz isteği, eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, bilirkişi raporunda dava konusu sahanın tamamının orman sınırları içerisinde kalmış olduğuna, suça konu yerin sanığın 6831 sayılı Yasa'nın 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkralarınca cezalandırılmasına ve suça konu alandaki ağaçların müsaderesine karar verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü,

1. Dava konusu olay, sanığın Döşemealtı ilçesi ... Kızıllı sınırı 417 nolu bölmede 24550 m² içerisinde 11450 m² açma yaparak zeytin ağacı diktiği iddiasına ilişkindir.

2. Mahkemece sanığın açma yaparak üzerine toplam 50 adet zeytin ağacı diktiği 22.827,98 m2 büyüklüğündeki bu taşınmazın orman alanı olmadığının bilirkişiler kurul raporunda tespit edildiği, sanığın eyleminin, hazine adına kayıtlı orman sayılmayan taşınmazın işgali ve kullanımı niteliğinde olduğu, sanığın eyleminin değişen niteliğiyle hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturduğu kabulü ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü,

Yapılan keşifte tecavüz olduğu belirtilen yerin Antalya ili Kepez ilçesi ... mahallesi 18 ada 29266 parsel ve 10 ada 29267 parsel olduğu, makilik alan olarak tefrik edildiği, orman sayılan alanların dışına çıkarıldığı ve orman sayılmayan yerlerden ve hazine adına taşlık, kayalık vasfı ile kaydedildiği, bu yere sanık tarafından zeytin ağaçları ekildiği, dava konusu yerin köylünün ortak yararlanmasına bırakılan yerlerden olmadığı, hükümden önce yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1 inci maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca eylemin suç olmaktan çıkarıldığı, bu nedenle suç tarihi itibariyle hakkı olmayan yere tecavüz suçunun yasal unsurlarının oluşmaması ile ilk derecenin mahkumiyet kararı isabetsiz görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, bilirkişi raporlarında, sanık tarafından açma yapılarak zeytin ağacı dikilen dava konusu taşınmazların Hazine adına kayıtlı orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığından katılan vekillerinin dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, eksik inceleme ile karar verildiğine yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir. Hükümden önce yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1 inci maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca eylemin suç olmaktan çıkarıldığı anlaşıldığından sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 01.10.2021 tarihli katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,