Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4094 K.2023/6402

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silivri Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.11.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan dava açılmıştır.

2. Silivri 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan ise 5 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Silivri 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen hüküm açıklanarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 24.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında duruşma açılmadan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmü kaldırılarak beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği duruşma açılarak söz konusu hükmün yerinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekirken dosya üzerinden karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

Dava konusu olay, temyiz dışı sanık ... ile ... Otel isimli iş yeri müdürü olan ... arasında tartışma çıktığı, temyiz dışı sanık ...'ın ...'ın ayağına 2 el ateş ederek otelden araçla ayrıldığı, aynı aracın tekrar otele geldiği, araçtan inen kişinin belinden çıkardığı bir tabanca ile otelin önüne doğru yürümesi üzerine sanığın ...'ın odasındaki av tüfeğini alarak otelin giriş kapısına gittiği, 2-3 el silah sesi duyunca havaya doğru korkutmak amacıyla iki el ateş ettiği iddiasına ilişkin olup genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık müdafinin istinaf başvurusu kabul edilerek duruşma açılmadan yapılan inceleme neticesinde, sanığın çalışma arkadaşlarına yönelmiş haksız bir saldırıyı saldırı ile orantılı bir şekilde def etmek amacıyla suçu işlediği anlaşılmakla genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan beraat kararı verilmiştir.

IV.GEREKÇE

1. Gerekçeli kararda hüküm fıkrasında ''sanığın beraatine'' yerine ''suça sürüklenen çocuğun beraatine'' yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

2. 04.09.2016 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağı, 03.09.2016 tarihli CD izleme tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre sanığın haksız bir saldırıdan kurtulmak amacıyla suçu işlediği anlaşılmakla sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca uygulama yapılırken bu hükme yollama yapan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 25 inci maddesinin birinci fıkrası yerine 25 inci maddesinin ikinci fıkrasının gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 inci maddesinin 6 ncı fıkrasına aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuş, bu hususun 1412 sayılı Kanun’un 322 inci maddesi uyarınca Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 24.06.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan ''25/2'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''25/1'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,